tag:blogger.com,1999:blog-336665252011-04-22T00:45:46.561+03:00Toto, I've got a feeling we're not in Kansas anymore.atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.comBlogger1521100tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-9666820866798324582007-03-13T21:59:00.000+02:002007-03-13T22:02:02.772+02:00<a href="http://bp3.blogger.com/_FUXxOj-JXqs/RfcC7_k733I/AAAAAAAAAAY/TaPHLk4wjI8/s1600-h/13.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041501537566449522" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_FUXxOj-JXqs/RfcC7_k733I/AAAAAAAAAAY/TaPHLk4wjI8/s320/13.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><p>και <strong>δεν</strong> πιστεύω και σ'αυτά...</p><p>βρε λες?</p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-966682086679832458?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-26206790265489536782007-02-15T00:38:00.000+02:002007-02-15T01:20:19.839+02:00<a href="http://bp3.blogger.com/_FUXxOj-JXqs/RdORBwFfVDI/AAAAAAAAAAM/S5jdSj-Vwls/s1600-h/away.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031524667976799282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_FUXxOj-JXqs/RdORBwFfVDI/AAAAAAAAAAM/S5jdSj-Vwls/s320/away.jpg" border="0" /></a><br /><div>μέρες τώρα μου έλεγε τι να κάνω...</div><div></div><div>"πάτα αυτό , δέξου αυτό γιατί αν όχι τότε δεν έχει αυτό που θες"</div><div></div><div></div><div><strong>no mister not this lady </strong></div><div><strong></strong></div><div>"τα μάζεψα τα πράγματα και έφυγα απο το σπίτι " που λεει και το άσμα</div><div></div><div>πήρα τα άκρως απαραίτητα και πήγα ....όχι στη μαμά μου αλλά όπου με πήρε ο ταξιτζής ....</div><div></div><div>δηλαδη εδώ <a href="http://80gs.wordpress.com/">http://80gs.wordpress.com/</a></div><div></div><div>είναι λίγο αταχτοποιήτα ακόμα αλλά σύντομα θα τα βάλω σε τάξη ...</div><div></div><div>τα λέμε από wordpress μεριά </div><div></div><div>με wordpress stories ... </div><div></div><div></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-2620679026548953678?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1171303694174800582007-02-12T19:55:00.000+02:002007-02-12T20:10:11.136+02:00Η θρησκεία είναι <strong>pop</strong><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/913116/christodoulos.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/505109/christodoulos.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/365373/pope.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/464939/pope.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/796784/louka.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/600016/louka.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /> H πολιτική <strong>μπουζούκια</strong><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/988263/karamanlis.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/55647/karamanlis.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/461584/bush.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/67548/bush.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /> ο λαός <strong>jazz</strong><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/16770/people.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/298434/people.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /> <em> και η αλήθεια παίζει πάντα με κλειστά τα ηχεία...</em><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/82117/mute.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/952471/mute.jpg" border="0" alt="" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117130369417480058?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1171202208115528722007-02-11T15:48:00.000+02:002007-02-11T15:56:48.133+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/447098/rainy-day.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/97382/rainy-day.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />μεσημέρι Κυριακής που συννεφιάζει<br />στην ιδέα της καινούργιας εβδομάδας...<br /><br /> και συ...<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/230119/park.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/487123/park.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /> κάπου ξαποσταίνεις στο μυαλό μου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117120220811552872?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1171128224399154342007-02-10T18:59:00.000+02:002007-02-10T19:23:44.443+02:00στα τόσα "σε καταλαβαίνω" κάποιο θα σου φέρει δάκρυα...<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/659888/understanding.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/518596/understanding.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />γιατί θα είναι αληθινό...και η συνέχεια της πρότασης θα είναι ο ειρμός σου με λόγια άλλου...που δε θα σε συμβουλέψει απλά θα σου απλώσει τα χαρτιά...<br />δε θα σου πει το μέλλον..θα σου δείξει που βρίσκεσαι στο χάρτη...<br /><br />και θα είναι όλα απλά γιατί η σιωπή μοιράζεται χωρίς κόπο όταν ο άλλος είναι εσύ και εσυ ο άλλος..<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/435793/real.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/879128/real.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />έτσι απλά ... ο χρόνος χάνεται ...<br />και τα ψώνια είναι πιο γελαστά όταν γίνονται μπροστά από κλειστές βιτρίνες<br /><br />σ'ευχαριστώ μικρό μου ... θα προσπαθήσω<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117112822439915434?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1171062840582050072007-02-10T01:09:00.000+02:002007-02-10T01:14:00.613+02:00Το πρόσωπο διαμαρτύρεται<br /><br />Το σώμα διαμαρτύρεται<br /><br />Και οι σκέψεις αλωνίζουν<br /><br />Κατακτούν και καταστρέφουν<br /><br />Τα μάτια διαμαρτύρονται <br /><br />Η αντανάκλαση διαμαρτύρεται<br /><br />Και οι σκέψεις πολλαπλασιάζονται<br /><br />Αποικίες κτίζουν<br /><br />Ο χάρτης αλλάζει χρώμα<br /><br />Και ο κατακτητής καίει,<br />Σχολεία …Ναούς<br /><br />Ο πολιτισμός χάνεται<br /><br />Οι βάρβαροι ηχούν<br /><br />Το πρόσωπο αδειάζει<br /><br />Η ματιά αδειάζει<br /><br />Τα γυναικόπαιδα στις καταπακτές<br /><br />Οι πιο γενναίοι στις επάλξεις<br /><br />Οι 300 ανεπαρκείς<br /><br />Ο χάρτης καίγεται<br /><br />Ο κατακτητής μέσα στις φλόγες χορεύει <br /><br />Εδώ που υπήρχε βλάστηση …. Θα χτιστεί μεγαλούπολη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117106284058205007?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1170964497550827752007-02-08T21:10:00.000+02:002007-02-08T21:54:58.070+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/321688/musica.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/615051/musica.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />έφτιαξε ο καιρός σήμερα <br />μύρισε βροχή και άπλωσε ο χρόνος...<br /><br />αν ήμουν το cd player σου για το βράδυ θα σου έβαζα τραγούδια <br />που θα έκαναν το χρώμα σκούρο μπλέ<br />θα σκόρπιζαν καπνό και <br />εικόνες να μη ξέρεις σε ποια να πρωτοβουτήξεις μέσα<br /><br />και το ποτήρι θα γέμιζε με αλκοόλ<br />που απλά θα σε ζάλιζε<br />τόσο όσο, <br />να χαμογελάσεις και να ξεχαστείς...<br /><br />κομμάτια σαν<br /> <br />* Luz-un ano de amor<br />*<strong> Coba-Sugisarishi Eienno Hibi (for adults)</strong><br />* Shirley Bassey And away TEAM-where do i begin<br /><br />ή αν προτιμούσες σαν<br /><br />* Ilinois Jacquet-Reverie<br />* Aretha Franklin-Misty<br />* Ray Ellis Orchestra with Billie Holiday-i'm a fool to want you<br /><br />και τόσα...τόσα άλλα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117096449755082775?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1170949922971409962007-02-08T17:17:00.000+02:002007-02-08T19:46:34.870+02:00<strong>κοριτσάκια</strong> στου σχολειού τους διαδρόμους...<br /><br />24 ώρες σπουδή και<br /><br /><strong>μάνες</strong> γίνονται γεννούν τους χρόνους...<br /><br />άλλες φοράν την καινούργια τους ποδιά<br />άλλες το τρύπιο παντελόνι...<br /><br />άλλες σε κρατούν πιο χαμηλά...<br />άλλες σε ντύνουνε μπαλόνι<br /><br />-------------------------------------------------------------------------------------<br /><br /><strong>Αρχή -Τέλος</strong> ...<br />πάθη , θαύματα και προδοσία..<br /><br />μαντάτα καλά θα πω...<br />μ' <strong>Ανάσταση</strong> κοπάζει η ιστορία...<br /><br />-------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />60 <strong>λέξεις</strong> <br />και μία ώρα <strong>πανικός</strong> ...<br />βαλε άλλες 23...<br />ιδού η μέρα σου σταθμός...<br /><br /><strong>χαμογέλα</strong> κυρά μου <br /><br />τράβα τώρα σπίτι<br /><br />κάτι έμαθες και σήμερα<br />σπουδή να μη <strong>σου λείπει</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117094992297140996?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1170865453976619472007-02-07T18:14:00.000+02:002007-02-07T18:28:46.916+02:00αν δε το είχα ήδη διαβάσει μάλλον σήμερα θα το έγραφα εγώ...<br /><br />βάζω τις λέξεις στο στόμα μου και τις στέλνω πικρό φιλί στην αφεντιά μου <br /><br /><br /><a href="http://straths8alassinos.wordpress.com/2006/12/01/sometimes-2/">sometimes λοιπόν...</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117086545397661947?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1170753377857492562007-02-06T11:12:00.000+02:002007-02-06T11:16:17.880+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/922349/moon.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/794575/moon.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />ηταν στην άκρη του μπαλκονιού με τα μαλλιά λυτά...<br />ο άνεμος από τη μια πρόδιδε στη νυχτιά το κορμί της , και από την άλλη άφηνε μουρμουρίσματα λευκού νυχτικού...<br />η μορφή της ακαθόριστη...<br />θα λεγες...χωρίς χαρακτηριστικά...<br />κρατούσε στο χέρι κομμάτια από χαρτί...<br />νανουρίσματα ευχών να'ρθει το σκοτάδι να τα πάρει...<br />Αν μια από αυτές στο μαύρο λαμπύριζε...<br />θα στελνε δάκρυα βροχή<br />να βραχεί το αστέρι της , να πέσει...<br />να βγεί η ευχή αληθινή....<br /><br />έτσι τα είχε σχεδιάσει...<br /><br />και τα άφησε...<br />και το λαμπύρισμα περίμενε...<br />και το λαμπύρισμα άστραψε...<br />και έστειλε αγγελιοφόρες συλλαβές να φτιάξουνε βροχή...<br />μ'αυτές , οκνές υπηρέτριες <br />αναπαύτηκαν στα χείλη πριν τελειώσουν τη δουλειά τους...<br />και η ευχή δυνάμωνε και πύρωνε...<br />στο παρακάτω βήμα την προσκαλούσε...<br />κι αυτή ξέχασε να κλείσει τα αυτιά στο πρόσταγμα<br />και βημάτισε ...<br />υπνωτισμένη....<br />την ευχή να φτάσει...<br />μέχρι που τέλειωσαν τα βήματα..<br />ζωγράφισε τέλος το περβάζι...<br />κι έγινε ολόκληρη ευχή...<br />λευκό πανί στο βράδυ...<br />μορφή ακαθόριστη...<br />σα σελήνη...<br />σα φεγγάρι....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117075337785749256?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1170620197400055322007-02-04T22:07:00.000+02:002007-02-05T01:45:57.526+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/190846/koutso.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/251587/koutso.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />μικρό κερί , <br />φάρος στο μπαλκόνι<br />το φεγγάρι να'ρθει να σε βρει...<br />και σαν έρθει, το κερί να σβήσει.<br />Καπνός φεγγαροπνοή και τα σωματίδιά του αστέρια απλωμένα..<br />Μπουγάδα Κυριακάτικη με άρωμα ασπρόμαυρο , και κείνη τη στιγμή...<br />να ρίξεις ένα πετραδάκι με στόχο την άκρη...<br />εκει που αναβοσβήνει το φως στα μάτια και αλλάζει μέτρημα η εβδομάδα..<br />να ακούσεις την απόκριση από το πάτωμα <br />και να μεταφράσεις στο τικ-τακ-τακ τις προβολές που έρχονται..<br /><br />το πετραδάκι θα φτάσει στο λύγισμα της άκρης και θα χαθεί <br />κάπου ανάμεσα στο χάσμα που εκείνη τη στιγμή θα κλείνει<br />θα έχει γίνει κέρμα-ευχή στον κουμπαρά <br />που χρόνια τώρα φυλάς τα όνειρά σου<br /><br />θα κάνεις βήμα και θα συνεχίσεις<br />πόδια σταθερά πάνω στο ημερολόγιο<br />κουτσό με τις μέρες της εβδομάδας<br /><br />χα! και θαρρείς ότι μεγαλώσαμε<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117062019740005532?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1170584084215853422007-02-04T12:07:00.000+02:002007-02-04T12:14:44.303+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/398924/stairs.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/73055/stairs.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />τη σοφία των φράσεων μη τη λογαριάζεις και πολύ...<br /><br />γέννα πράξεις καρδιά μου....<br /><br />βγάλε με σωστή....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117058408421585342?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1170451792037696322007-02-02T23:12:00.001+02:002007-02-02T23:29:52.056+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/386402/james.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/961084/james.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Σου τη δίνουν οι μονόχνοτοι γιατί είσαι ένας από αυτούς<br />Ομοφυλόφιλος με φορεσιά άντρα πρόστυχου σωστού<br />Κρύβεσαι πίσω από τα βιβλία <br />Για να μη χρειαστεί να σκεφτείς<br />Κρύβεις το ύψος σου πίσω από τακούνια <br />Ασφαλίζεις το αύριο με τα λεφτά του μπαμπά <br />Και κουρνιάζεις στην αγκαλιά όποιας αλήθειας σου δοθεί<br /><br /><strong>Συγχαρητήρια υπάρχεις και σήμερα</strong><br /><br />Κρίνε...πριν προλάβουν και σε κρίνουν<br />Παίξε…τον ρόλο σου πριν τελειώσουν οι σκηνές<br />Δάκρυσε…μόνο αν είναι αδιάβροχη η μάσκαρα<br /><br /><br />Σε ξέρω καλά μη πας να μου κρυφτείς….<br />Μαζί φτιάξαμε αυτό το χάος<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117045179203769632?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1170445279972015612007-02-02T21:07:00.000+02:002007-02-03T14:39:08.963+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/242994/lashes.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/506477/lashes.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /> <strong>μακριές βλεφαρίδες ...</strong><br /><br /> σαν χαμηλώσουν <br /> δάχτυλα γίνονται <br /> αρπισμάτων φορείς<br /><br /> <strong>κόκκινα χείλη...</strong><br /><br /> σαν σουφρώσουν <br /> βασίλεμα γίνονται<br /> με ήλιο για να πιεις...<br /><br /><br />μια μάσκα φορεσιά <br />και ένα παλτό για δέρμα<br /><br />φθηνό το βάψιμο...<br /><br />η βλεφαρίδα στην αλήθεια της μικρή <br /> και <br />τα χείλη ξερά...δίχως στέμμα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117044527997201561?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1170361613807221392007-02-01T22:05:00.000+02:002007-02-01T22:26:54.023+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/337185/nice.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/208987/nice.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />μαξιλάρι οι λέξεις μου ,<br />ξαποσταίνουν τα λεπτά που γύμναζαν της μέρας τη σιωπή <br /><br />θεά η άκαρδη απλώνει το κορμί της στις γραμμές<br /><br />μια στάλα γέλιο παραπάνω...<br />λυγίζει το φύλλο και στάζει νερό <br />εσύ να ξεδιψάς κ' εγώ να λούζω τα μαλλιά μου...<br /><br />εικόνες ασπρόμαυρες με μουσική υπόκρουση βλεφάρων κλειστών...<br /><br />ζαλίζει ο χορός μόνο σαν οι σβούρες επαναλαμβάνονται γύρω από τον ίδιο...<br /><br />και σήμερα σε σκέφτηκα χωρίς να το θέλω...<br /><br />σε έσπρωχνα μα έκατσες δίπλα μου στο λεωφορείο...<br /><br />στα κλαδιά κρέμονταν φράσεις σου...<br /><br />και οι γκριμάτσες των περαστικών ιστορίες να σου διηγούμαι...<br /><br />δεν έπρεπε να έρθεις σήμερα εδώ...<br />όχι πριν ταχτοποιήσω...<br />ανάστατο το μυαλό μου ...<br />πρώτη φορά και το αντίκρυσες έτσι..<br /><br />τα χάλασες όλα...<br />και αφού δε φεύγεις...<br />σε κάνω post να χαθείς...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117036161380722139?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1170261165350467552007-01-31T18:32:00.000+02:002007-01-31T19:12:59.736+02:00το στομάχι αγκαλιασμένο με τον οισοφάγο σε στιγμή ερωτικής σύγχυσης λίγο πριν το στόμα μου...<br />μα του είπα ότι βιάζομαι?κάτσε βρε άνθρωπε μη παίρνεις έτσι τις στροφές...<br />φρενάρισμα αποτόμο..λες να είναι κάτι σα τον Mel στο "αυτο που θέλουν οι γυναίκες" και να ακούει τη σκέψη μου?άντε τώρα να βρείς να κρατηθείς σε ένα αυτοκίνητο σαν και αυτό...κλείνω τα μάτια και φαντασιώνομαι το σφυρί στο λούνα-παρκ..έχω χρόνια να πάω αλλά αυτό είναι ..είμαι εκεί..δίπλα ο Κ. να μου χαμογελάει και εγώ να το παίζω ψύχραιμη...απότομο φρενάρισμα και πάλι ... ο Κ. με κοιτάει απορημένος και χάνεται...αυτό ήταν ως εδώ κύριος από τη μια μου κάνεις το στομάχι κομφετί και από την άλλη με κατεβάζεις από το σφυρί πριν καν τελειώσω τη βόλτα μου...ανοίγω τα μάτια μου έτοιμη να βάλω τις φωνές ή να κάνω εμετό ή και τα δύο και έτσι όπως χαράζει το βλέμμα...<br />ένα φεγγάρι με κοιτάει..ξεκλέβει λίγο χρόνο από το απόγευμα να τα πει με τον ήλιο στην αλλαγή της βάρδιας...και πιο κει...μια μαύρη κορδέλα κυμάτιζει σε ρυθμό απαλού αέρα...σε 2 δευτερόλεπτα η κορδέλα γίνεται κάπα κοπελιάς που τρέχει να κρυφτεί από τον κακό το μάγο...τρέχα τώρα να προλάβουμε να δούμε θα γλυτώσει?<br />"εδώ όπου μπορείτε"<br />"3 και πενήντα κοπέλιά"¨<br />λες τόσα να ήταν τα πουλιά που κρατούσαν την κάπα??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117026116535046755?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1170201007328843522007-01-31T01:50:00.000+02:002007-01-31T01:53:33.503+02:00πριν 5-6-7-8 (δεν έχει σημασία ) χρόνια είχαμε παει με την παλιοπαρέα<br />εκδρομούλα στον προφήτη Ηλία να δούμε το ηλιοβασίλεμα απο ψηλά.Την είχαμε δει κυνηγοί του ωραίου και η έμπνευση της στιγμής μας οδήγησε εκεί.<br />Ο Γ. πήρε τη καινούργια του μηχανή ενώ εγώ με τον Γ. και τον Σ. πήγαμε με το αυτοκίνητο.<br />Όταν φτάσαμε απογοητευτήκαμε η αλήθεια είναι.Αλλιώς το θυμόμασταν το σκηνικό..περισσότερη φύση και λιγότερες κεραίες...<br />αρχίσαμε να γκρινιάζουμε ασταμάτητα και να σχεδιάζουμε αποδραση μέχρι που ξαφνικά άρχισε τρελλή μπόρα.λες και οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας ανταπαντούσαν στην γκρίνια μας και έκαναν τα σύννεφα δέκτη των σημάτων τους.<br />Τρέξαμε στο εκκλησάκι..πραγματικό καταφύγιο εκείνη τη στιγμή.<br />Βλέπαμε την πολή να λούζεται από ψηλά ..σα να παίρνεις μάτι την μπανιέρα γυμνής ομορφιάς.<br />Κουρνιάσαμε και μιλούσαμε...λίγο αμήχανα στην αρχή πιο άνετα στην συνέχεια.αρχίσαμε να περιεργαζομαστε τις εικόνες..οπως ήταν φυσικό η κουβέντα οδήγησε στα περι θρησκείας και πίστης κτλ..όλα πολύ λογικά και συνετά...<br />κάποια στιγμή ένιωσα τόση θέρμη..."παιδιά αν ανάψω τσιγάρο είναι κακό?"<br />με κοίταξαν χωρίς να μιλήσουν και ...χωρίς να περιμένω κάποια πρόταση να σχηματιστεί το άναψα...ήταν τόσο περίεργο...είμασταν όλοι παρέα και συζητούσαμε το ανώτερο και το μεγάλο που μας ορίζει..μέσα μας..κάπου ψηλά..και θεώρησα ότι και αυτό το ανώτερο είτε είμαστε εμείς είτε κάποια ανώτερη δύναμη , ήταν και αυτό μέλος της παρέας και συμμετείχε στην κουβέντα...ήταν εκείνη τη στιγμή τόσο φυσική η κίνηση ..σα να άναβα κερί<br />πρόσφατα μιλούσαμε για κείνο το απόγευμα μπροστά σε άλλους...¨<br />"καλά άναψες τσιγάρο μέσα σε εκκλησία?"<br />ποτέ δεν το είχα δει τόσο αρνητικά ...δε ξέρω αν σήμερα θα το έκανα..δε ξέρω αν όντως ήταν "κακό" με την έννοια της βεβύλωσης ιερού χώρου...αλλά σκέψου...ένα παρατημένο εκκλησάκι που όχι μόνο είναι περικυκλωμένο από κεραίες αλλα ίσως και να μη "λειτουργεί" και όσο συχνά θα ήθελε...και έτσι ξαφνικά έγινε μέλος μιας παρέας...<br />δε ξέρω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117020100732884352?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1170152580514238852007-01-30T12:23:00.000+02:002007-01-30T12:26:00.670+02:00τα'βαλε πάλι ο άνεμος με την κουρτίνα..<br />Να τη γαργαλάει και να την πειράζει και αυτή να τινάζεται δήθεν πειραγμένη...<br />κάθομαι και τους παρατηρώ...<br />Αν τους αφήσω μπορούν να χαριεντίζονται για ώρες.<br />Θα καταλήξουν να χορεύουν tango μπροστά μου.Να την πετάει προς τα μέσα στο σαλόνι , να την τραβάει προς τα έξω στο μπαλκόνι και αυτή να αφήνει το φόρεμά της ανάλαφρο στα χέρια του...<br />Θα τους αφήσω λίγο ακόμα..δήθεν καπνός πολύς στην ατμόσφαιρα..<br />ανταλλάζω λοιπόν τη μυρωδιά των πεθαμένων τσιγάρων με λίγη από τη μουσική τους...<br />μικρός σκηνοθέτης στο χορό τους...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117015258051423885?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1170101201807276742007-01-29T22:06:00.000+02:002007-01-29T22:10:56.670+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/263862/footsand.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/724898/footsand.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />- ορκίζεσαι?<br />- ορκίζομαι...<br />- για πάντα?<br />- το πάντα τελειώνει μαζί με την ανάσα μου...<br />- για τώρα?<br />- το τώρα μόλις πέρασε...<br />- ε πώς ορκίζεσαι?<br />- ...με τα μάτια χαμηλωμένα...<br />- τι λες?<br />- ορκίζομαι...<br />- χωρίς φόβο και πάθος?<br />- πάντα με φόβο και πάθος...<br />- ε πώς ορκίζεσαι?<br />- ...ονειρεύοντας...<br /><br />(οργή...ησυχία...βήματα...πόρτα...όρκοι υγροί σε σχήμα πατημασιάς)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117010120180727674?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1170067281180852902007-01-29T12:41:00.000+02:002007-01-29T12:50:03.286+02:00εκεί γύρω στις 2.30 τo ξημέρωμα...<br />όταν η μέρα ακόμα διστάζει ν'ανοίξει τα μάτια της και ζαλισμένη στα λεπτά που περνάνε σκουντουφλά μέχρι αυτά ώρες να γίνουν , να γρυλίσουνε πρωί.<br />Σκύλες λυσσασμένες , ποτέ το χατήρι δε σου κάνουν ...<br />την ώρα λοιπόν εκείνη στέκομαι και λογαριάζω τα μισά από τα ολόκληρα που έπρεπε να με βαραίνουν...<br />σε κάθε βήμα λιθαράκια αφήνω ...μισή ασφάλεια για την επιστροφή που διστάζω να ζητήσω...<br />μισή γιατί ξέρω πως ο άνεμος θα μου τα κλέψει με ένα σφύριγμα απλό... αλλά όχι..αποταμιεύω επιστροφή...να'χουν οι άλλοι να ελπίζουν...<br />την αλήθεια μου?..απλά τις τσέπες αδειάζω πιο ανάλαφρη να μπορέσω να πετάξω...μακρυά...πιο μακρυά...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-117006728118085290?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169999240633353432007-01-28T17:28:00.000+02:002007-01-28T17:47:20.650+02:00τούτο το λουλούδι που ανθεί<br />σε ξένο κήπο ρίζες ψάχνει να'βρει<br />ο ανθός του κάτασπρο πουλι <br />φως σε μάρμαρο περβάζι<br /><br />δίχως μυρωδιές...<br />να μη το μαρτυρίσουν <br />στον κάμπο κανείς...<br />ότι υπάρχει να μη πει<br />μη ... θα το σκορπίσουν<br /><br />τούτο το λουλούδι που ανθεί<br />χωρίς να ζει την εποχή του <br />μοσχοβολάει στα κρυφά <br />σαν ζητάει τη βροχή του<br /><br />το πότισαν της γης τα ξωτικά<br />το μάγεψε η θλίψη <br />το έπλασε σα ζωγραφιά <br />τ'όνειρο που τόσο έχει λείψει<br /><br />σε τούτο το λουλούδι που ανθεί <br />να πας και να προσφέρεις... <br />δυο πέταλα στοργή <br />και<br />λίγα βότσαλα για χώμα<br />να μη το πάρει σαν φυσα...<br />στη γη να μείνει ...<br />λίγο ακόμα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116999924063335343?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169923975897222302007-01-27T20:47:00.000+02:002007-01-27T20:54:09.613+02:00<strong>και το θαύμα της φιλίας ξέρεις ποιό είναι?</strong>εκεί που γίνεσαι αστραπή και γράφεις το ένα post μετά το άλλο...<br />και πάλι τα νεύρα σου χορεύουνε twist<br />να χτυπάει το τηλ...<br />"Α. τι έγινε?" -δε μπαίνει ποτέ στο net δε ξέρει <br />καν το url του blog...<br />"...γιατί?"¨<br />"δε ξέρω...ξαφνικά μου ήρθε ότι κάτι έγινε...είσαι καλά?"<br />"...όχι..."<br />η πραγματική απάντηση είναι ότι ναι...<br />μόλις ένιωσα χρυσόσκονη φίλη μου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116992397589722230?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169920848463058562007-01-27T19:57:00.000+02:002007-01-27T20:00:48.513+02:00<strong>αυτόβουλη ύπαρξη...<br />πες μου , υπάρχει μεγαλύτερο σφάλμα από αυτό?</strong><br /><br /><em>"ένοχη...έχετε δίκιο"</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116992084846305856?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169920418585241542007-01-27T19:49:00.000+02:002007-01-27T19:53:38.586+02:00να ξερνάς λέξεις και να μη τις σκουπίζεις γιατι <br />ταιριάζουν καλύτερα στο αφρισμένο στόμα<br />γιατί όταν σκέφτεσαι με βάση τις τηλεοπτικές σου<br />μαλακίες φτάνεις τον άλλο ένα βήμα<br />πριν τον υπέρτατο θυμό...και ο θυμός που <br />καθυστερεί δε θα γίνει Βιβλική καταστροφή <br />όχι θα ήταν πολύ εύκολο...<br /><strong>απάθεια</strong> θα γίνει..<br />και μετά το άσχημο που φαντάζεσαι θα σoυ φανερωθεί<br />και δε θα νοιάζεται για το ποιός θα πληγωθεί<br />γιατί τα δάκρυα τα έχω βερεσέ <br />για όταν μου κολλάνε τα CD<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116992041858524154?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169919840365274092007-01-27T19:15:00.000+02:002007-01-27T19:48:16.130+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/773281/coupl.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/969834/coupl.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><strong> "παρακαλούμε χαμηλώστε τα κινητά σας και μην ενοχλείτε τους δίπλα σας"</strong>...<br /><br />είναι προβολές που όσες φορές και να τις δεις εξακολουθείς να νιώθεις την ίδια αγωνία για το τέλος...<br /><br />αυτή..βαρετό απόγευμα <br />αυτός..ιδέα<br />αντίχειρας..ενέργεια...πομπός..δέκτης..ήχος...μάτια...φλόγα στα μάτια..αντίχειρας...ενέρεια..πομπός...δέκτης...ήχος...μάτια...ρολόι...<br />πούδρα...ρολόι..βήματα..βήματα...ρολόι..καθυστέρηση...<br />βλέμμα...ταραχή..βλέμμα πίσω...βήματα επί δύο...<br />μπύρα...πόρτο...λέξεις ιπτάμενες...ρολόι..ποιό ρολόι...<br /><br />και κάποιες φορές η σκηνοθεσία είναι τόσο καλή που και μία σκηνή σε καλύπτει..δε σε νοιάζει το τέλος...ποιό τέλος...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116991984036527409?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169763968655986462007-01-26T00:23:00.000+02:002007-01-26T22:34:02.490+02:00<strong>i put a spell on you</strong><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/202827/flux__i_put_a_spell_on_you_3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/551056/flux__i_put_a_spell_on_you_3.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><strong>cause you're not mine</strong> ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116976396865598646?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169725162483098302007-01-25T13:37:00.000+02:002007-01-25T13:39:22.510+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/265353/pink%20martini.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/400/758191/pink%20martini.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />ξύπνησα και έψαχνα τον ήλιο...θυμήθηκε φαίνεται τελευταία στιγμή να κοιτάξει τι μήνα έχουμε και όταν κατάλαβε τι είχε γίνει ντράπηκε και κρύφτηκε πίσω από τα σύννεφα...<br />καλοκαιρινό τον έκανα να βγει πάλι πίσω αλλά αυτός κοκκίνιζε και για να μη βασιλευσεί πρωί έμεινε εκεί κρυμμένος...<br /><br />τηλέφωνο στη δουλειά..."θα αργήσω , θα με κάλυψεις?"<br /> "όσο θες Α. μην έρχεσαι και καθολού εγώ είμαι εδώ..."<br /><br />και εγω θα είμαι εκεί σε λίγο αλλα σήμερα έχω διάθεση Φθινοπωρινού Παρισιού...θέλω να ντυθώ αναλόγως..να μυρίζω αναλόγως...και δε θέλω να βιαστώ...<br /><br />σήμερα αν με κάνεις ασπρόμαυρή θα αρχίσω να σου τραγουδάω:<br /><br />Je ne veux pas travailler<br />Je ne veux pas déjeuner<br />Je veux seulement t'oublier<br />Et puis je fume...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116972516248309830?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169669022344513622007-01-24T22:00:00.000+02:002007-01-24T22:05:23.636+02:00αν το "ΑΝ" εκτός από λέξη <br />κυκλοφορούσε και σε μορφή βολβού...<br />τότε σίγουρα η άνοιξή του θα έφερνε σεισμό...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116966902234451362?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169577450960814472007-01-23T20:13:00.000+02:002007-01-23T20:59:15.323+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/827969/bj.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/733699/bj.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />είχα βούλιάζει στην άκρη της καρέκλας...<br />τα γόνατα ακουμπούσαν στο τραπέζι και τα χέρια ήταν δεμένα μπροστά σα να τα κρατούσε στη θέση τους μια λευκή ποδιά ...ξέρεις από αυτές που το εθιμοτυπικό τις θέλει να φοριούνται ανάποδα<br /> μία πεισματική καθήλωση ζωγράφιζε ανάγλυφο το σώμα μου<br />.<br /><br />η σκέψη μου είχε σκοντάψει σε μία ευχή...είχε μείνει εκεί με το βλέμμα συντροφιά να βλέπουν την προβολή της με λαχτάρα...<br />να μείνω εκεί ...έτσι ακίνητη..και να περνάνε οι μέρες και τα χρόνια από μπροστά μου και να μη τους δίνω σημασία μέχρι να συνηθίσουν την εικόνα και να πάψουν να της φωνάζουν ζωή...<br /><br />γιατί ένα τηλέφωνο μπορεί να σου ταράξει τις λέξεις που πάνε να ψιχαλίσουν και να ξηράνει τα χείλη...<br /><br />βήματα..ώρα για την εκπλήρωση της ευχής...ακίνητη εσύ ..ακούς?ακίνητη...<br /><br />απάτη...<br />προδοσία...μία τιποτένια μετακίνηση<br />για κάποιο λόγο σε τέτοιες στιγμες το μικρό μου δάκτυλο γίνεται αρχηγός του κορμιού και με ξεκουνά <br /> "όλα λειτουργούν φυσιολογικά...προχώρα"...<br /><br />και ΄κουνήθηκα ολόκληρη και άρχισαν τα γέλια και το σχόλασμα...<br /><br />και η σκέψη είχε στρέψει την πλάτη της υποτιμητικά στο βλέμμα...και το βλέμμα υποκρινόταν φυσιολογική ματιά....<br />και στο δρόμο ο κόσμος βούιζε..και τα βήματα τους αγκαλιάζονταν με το δικό μου σε έναν ήχο που δεν έβρισκε ρυθμό...ο γνωστός χορός που διαλέγεις πλευρά και αλλάζεις παρτενερ...<br /><br />και έφτασα σπίτι..το κλειδί μόνο του μουρμούρισε τέλος για σήμερα και η ατμόσφαιρα ζητούσε καπνό με ζεστασιά φιλιού..δεν την απογοήτευσα...δε θα μπορούσα...<br /><br />ραδιόφωνο...everything will flow...ο φύλακας άγγελος μου είναι dj..χρόνια το λέω ..και να τος πάλι με τον δικό του τρόπο...χαμόγελο έγχρωμο για τώρα και η μουσική στο τέρμα...μετά...ποιος ξέρει...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116957745096081447?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169546349965142462007-01-23T10:35:00.000+02:002007-01-23T11:59:12.330+02:00"...τώρα φίλες μου τσιγαρίζουμε με ήλιο που έχουμε μαζέψει από τον Αύγουστο ,<br />λίγο, ίσα ίσα να ροδίσει <br />σβήνουμε με ψιχάλες Σεπτεμβρίου ,<br />το αφήνουμε να κρυώσει με δροσιά Οκτωβρίου ,<br />και το σερβίρουμε με στόλισμα κίτρινων φύλλων Νοεμβρίου.<br />Το σερβίτσιο επίσημο και διάφανο με ευχές Δεκεμβρίου...<br />ένδυμα βαρύ Ιανουαρίου ... εχμμ ένδυμα ελαφρύ Ιανουαρίου...εχμμ ένδυμα ανοιξιάτικο...εχμμ ένδυμα Φθινοπωρινό..."<br /><br />διαφημίσεις...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116954634996514246?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169456302331212202007-01-22T10:57:00.000+02:002007-01-22T12:20:38.663+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/149497/smouts.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/159141/smouts.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />χτες το βράδυ με παίρνει τηλέφωνο η Α. έξαλλη.<br />"16 και 3 γυναίκες κούκοι... "<br />"Α. τι λες?"<br />"στον Γ παιδί μου που πήγαμε , 8 ζευγάρια το καταλαβαίνεις?"<br />θυμήθηκα που προχτές είχα πάει στη Ε. για τη γιορτή της και ήταν πάλι ζευγαρομάζωξη μόνο που υπήρχαν και τα μικρά θαύματα του ζευγαρώματος..οικογενειακή φάση με όλους να λένε για τα παιδιά τους και γω να διαβάζω παραμύθια με τη νεαρότερη της παρέας ενώ το έτερο ζευγάρι άνευ βέρας χάζευε tv μη τους πάρει η μπάλα...<br />"θυμάσαι που σου έλεγα ότι θα πάω να μάθω tango?"<br />"εσύ και τα τρελλά σου , λες και δεν έχεις τι να κάνεις"<br />"άκου ρε , μιλούσα με την Ο. και μου είπε ότι σε μία σχολή χορού δέχονται μόνο ζευγάρια για εκμάθηση tango για να μη γίνονται μπερδέματα λόγω του αισθησιασμού του πράγματος..τώρα και πόρτα ... πείτε μου την συναισθηματική σας κατάσταση να σας πω αν μπορείτε"<br /><br />η όλη συνομιλία κατέληξε σε τρελλά γέλια και διαπιστώσεις με άδειο το κρεββάτι δίπλα αλλά με ένα ακουστικό που γαργάριζε και πετούσε ατάκες πολυβόλου...όταν τελείωσε πιά το παραλήρημα και κοίταξα γύρω μου ήμουν τόσο ήρεμη...αγκάλιασα το μαξιλάρι , χάιδεψα την cookie και απλώθηκα στο ημίδιπλο....<br /><br />κάποιες φορές είσαι μόνος και το χρειάζεσαι...δεν είναι κακό...και αν κάποιοι σε ζορίζουν δε το κάνουν από hobby ...άλλοι νοιάζονται για σένα , άλλοι σκέφτονται διαφορετικά , άλλοι δε σκέφτονται καθόλου , όλα μέσα στο λουνα παρκ που παίζουμε είναι ... <br /><br />σμάκια<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116945630233121220?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169332943630684682007-01-21T00:29:00.000+02:002007-01-21T16:15:28.783+02:00βάλε χρώμα λογικής στα χείλη και κατάπινε πραγματικότητες..μεγάλες γουλιές..να πνίξεις κάθε λέξη..<br /><br />γίνε τρικυμία και σβήσε ότι τώρα απειλεί τη σιωπή σου....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116933294363068468?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169278657841776752007-01-20T09:28:00.000+02:002007-01-20T09:40:58.703+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/981524/cons.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/56747/cons.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />όταν το παρελθόν σου χτυπήσει την πόρτα , <br />μην ανοίξεις αμέσως...<br />για σύνθημα και παρασύνθημα ρώτα αυστηρά ...<br />αν το πει σωστά , <br />σφάλισε διπλά...<br />και τρέχα , τρέχα με φόρα μακρυά<br /><br />κινδυνεύεις ακόμα μικρό μου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116927865784177675?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169232216688065242007-01-19T20:35:00.000+02:002007-01-19T20:43:36.716+02:0020% λιγότερο αυθόρμητη <br />60% λιγότερο ανέμελη<br />40% λιγότερο εύθραυστη<br />85% λιγότερο αλάνθαστη<br /><br />ο καιρός των εκπτώσεων έφτασε…<br />Η εκποίηση πλησιάζει …<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116923221668806524?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169126416713207222007-01-18T15:18:00.000+02:002007-01-18T23:59:20.980+02:00το μοίρασμα του ιδρώτα <br />το θέλω άδικο...<br />ανταγωνισμός με βάθος εφηβείας..<br />σου δίνω τα φτερά<br />κάνε με να πάψω να υπάρχω<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116912641671320722?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169117202514189242007-01-18T12:34:00.000+02:002007-01-18T12:51:30.410+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/493797/train.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/314617/train.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />και είμαστε τόσο λίγοι που πάντα ερωτευόμαστε το αδύνατο για να έχει δικαιολογία η άδεια μας αγκαλιά και γέμισμα το άδειο μας κεφάλι<br /><br />και αποφεύγουμε τόσο την αλήθεια μας<br />που πάντα χρησιμοποιούμε δεύτερο ενικό ή πρώτο πληθυντικό...στα λεγόμενα και γραφόμενα μας...<br /><br />"<strong>εσύ</strong> το κάνεις <strong>όχι εγω</strong>..."<br />"<strong>μαζί</strong> είμαστε σε αυτό το παιχνίδι <strong>όχι μόνος μου</strong>..."<br /><br />έλα <em>πάμε</em> να προλάβουμε την επόμενη προθεσμία...<em>ξέρω</em> σου αρέσει να <em>κάθεσαι</em> στον καναπέ και να <em>κλαις</em> την μοίρα σου αλλά <em>δεν έχουμε </em>χρόνο για χάσιμο...<br /><em>θέλω να κατακτήσω </em>τον κόσμο σήμερα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116911720251418924?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1169068043986886812007-01-17T23:04:00.000+02:002007-01-17T23:07:24.436+02:00Το μπροστινό αυτοκίνητο πέταξε ένα πυροτέχνημα μα εγώ πρόλαβα να κάνω ευχή πριν στις ρόδες μου ξεψυχήσει. Αστερισμός camel ή κάτι άλλο δε μου έκανε διαφορά άλλωστε πάντα έδινα δικά μου ονόματα στ’ άστρα..<br />Στο μυαλό μου 'ρθε το παιχνίδι που παίζαμε πριν λίγο με ένα φίλο. Έπαιρνε διάφορα βλέμματα και το κάθε ένα κάλυπτε μία σκέψη του για μένα.. Έπρεπε να διαλέξω βλέμμα…<br />«αυτό , αυτό είναι»<br />χαμόγελο<br />«έλα Β. τι σημαίνει»<br />«είσαι στα σύννεφα και κολυμπάς , φτιάχνεις παιχνίδια »<br />χαμόγελο ξανά…στα σύννεφα να κολυμπώ …<br />Και να φανταστείς ότι το πρωί βάφτηκα με χρώματα καταιγίδας και ορκιζόμουν ότι θα πιάσω τη σακούλα με τα γράμματα και θα αρχίσω να λιθοβολώ όπου βρω θερμότητα..<br />«θα τους πάρει όλους ο διάολος » σκεφτόμουν και μετά λυπόμουν και αυτόν και μένα και τους όλους και δυνάμωνα κι’άλλο τη μουσική…<br />μέχρι που δεν είχε πιο πάνω η ένταση … και τα νέα ήταν καλύτερα…<br />και σήμερα δεν έκλαιγε … και προσποιηθήκαμε όλοι ρουτίνα …<br />κάποιες φορές είναι τόσο γλυκιά η ρουτίνα…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116906804398688681?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1168897844168195932007-01-15T23:49:00.000+02:002007-01-16T13:14:33.716+02:00<strong>όποια λέξη και να πεις ....<br />την αγωνία της δεν φτάνει ... </strong><br /><br /><em>σιωπή...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116889784416819593?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1168885536395399612007-01-15T20:22:00.000+02:002007-01-15T20:36:22.496+02:00<em>πάντα μου άρεσε η ζωγραφική</em>...<br />πήρα λοιπόν μολύβι και χαρτί <br />και αρχισα να γράφω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116888553639539961?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1168851762835438912007-01-15T10:22:00.000+02:002007-01-15T13:36:24.020+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/106417/rudic6.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/368652/rudic6.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><strong>ΜΗ </strong><br /><br />ντύνεις ποτέ σκέψεις με λέξεις βραδυνές<br />ζωντανεύουν ...<br />στοιχειώνουν το μυαλό ...<br />τύλιξε τες με κάτι πιο ενάλαφρο<br />αν στη θέρμη τους στοχεύεις...<br />μια διάφανη υπόσχεση πρωινού φωτός ...<br />να τρομάξουν...<br />να φύγουν ....<br /> <br />πρόσεχε παιδί μου ...<br />μη παίζεις με τα ξωτικά...<br />αν στα μάτια τους πρώτα , δε μάθεις να κοιτάζεις...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116885176283543891?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1168778495764180722007-01-14T14:30:00.000+02:002007-01-14T17:46:35.133+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/110958/atg.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/604741/atg.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Πριν 8 χρόνια νομίζω, έτυχε να έρθει ένας τύπος στην τότε παρέα..δεν θυμάμαι ούτε όνομα , ούτε πρόσωπο , το μόνο που θυμάμαι είναι ότι όποτε ήθελε να αναφερθεί σε μένα έλεγε "-εκείνη η κοπέλα που την απαγάγουν οι εξωγηίνοι" μου φαίνοταν αστείο και χαμογελούσα...<br /><br />8 χρόνια μετά από το πρωί στη δουλειά με χέρια λερωμένα , μόνη σε όλο το κτήριο ,<br />με δυνατά τη μουσική , λογαριάζω τις συνέπειες του να διαπράττεις το έγκλημα <br />"εκτός τόπου και χρόνου"<br /><br />δε βαριέσαι... τουλάχιστον βελτιώνομαι...(κάθε φορά και μεγαλύτερη η απάτη..)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116877849576418072?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1168625481466082862007-01-12T20:04:00.000+02:002007-01-12T20:11:21.493+02:00Όλη μας η ζωή ημερομηνίες.. Σταθμοί να κατέβουν κάποιοι επιβάτες..να ανέβουν άλλοι ..προθεσμίες , μαθήματα , ημέρες , ώρες , ακρίβεια λεπτού , ψυχαναγκασμός δευτερολέπτου.<br />Είναι φορές που στήνεις όλο σου το παρόν με στόχο μια συγκεκριμένη ημερομηνία.. στροβιλίζουν εντυπώσεις γύρω μα δε σε νοιάζει γιατί έχεις το δικό σου «πολύτιμο» στο μυαλό.. ένα χαρτί σε πάκο άλλων ..ένα χαρτί με έναν αριθμό πάνω…<br />Η ημέρα που περιμένεις …<br />Κρυφός ο αριθμός , θολός. .μόνο ο μήνας ξεκάθαρος…<br />Και ξαφνικά ..μαθαίνεις…<br />Και όλα όσα στροβίλιζαν βγάζουν επιφώνημα και πέφτουν κάτω…<br /> παρέα φύλλων σε γαϊτανάκι ανέμου όταν αυτός βαριέται και σταματάει το παιχνίδι…<br />Η λαχτάρα γίνεται γρανίτα τρόμου και χαράς…τα χέρια σφίγγουν…νιώθεις πως μεγάλωσες σε ένα λεπτό…και κοιτάς γύρω..<br />Πόσα έκανες , πόσα θα αφήσεις , ο δρόμος που ποθούσες και τώρα θα διαβείς…<br /><br />Όλη μας η ζωή ημερομηνίες.<br />Κάποιες επέτειοι καλών , κάποιες κακών , κάποιες για να ορίσουν το τέλος , κάποιες να χαράξουν μια αρχή…<br /><br />Αρχή ... όλων όσων ήθελα...έχω παγώσει...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116862548146608286?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1168546588833770892007-01-11T21:53:00.000+02:002007-01-11T22:18:34.853+02:00"γιατρέ μου δεν είμαι καλά..έχω κατάθλιψη τελευταία.."<br />"χμμμ...για να δω...ναι ναι εδώ αναφέρει την περίπτωσή σας..λοιπόν αγαπητέ...μου επιτρέπεις να σου μιλάω στον ενικό έτσι?"<br />"φυσικά"<br /><br />"ζωγράφισε μια θάλασσα και σπρώξε τα καράβια προς τα κει που μοιάζει άκρη τραπεζιού..το ένα έτοιμο να πέσει , το άλλο σταθερό , το τρίτο άστο, όπως προσγειωθεί στη ζωγραφιά...<br />διώξε από μέσα τους , όλους τους ναύτες και πασπάλισε το τοπίο με κάτι σαν ομίχλη...<br />βάλε τώρα στο ένα ευχές , στο άλλο φόβους , στο τρίτο παρελθόν...<br /><br />αν σου χαμογελάσει μια μικρή , χαμογέλασε πίσω και συ...<br /><br />βάλε και έναν ήλιο στο τοπίο να σε γαργαλάει με ακτίνες μέχρι να κλείσεις τα μάτια από το γέλιο...<br /><br />τύλιξε τη σκέψη σε χαρτί και κάπνισε την μέχρι τέλους..."<br /><br />"μα γιατρέ τι είναι όλες αυτές οι ανοησίες...πληρώνω ξέρεις"<br /><br />"πληρώνεις για να τα ακούς αντί να πάς μια βόλτα στην παραλία να τα δεις να ηρεμήσει η ψυχούλα σου ανθρωπέ μου..τέτοιοι άνθρωποι είμαστε.. αγοράζουμε εικόνες στατικές γιατί κατα βάθος τα μάτια μας δεν αντέχουν τη ζωή..και ξέρεις και κάτι ακόμα?"<br /><br />πόρτα...κλείσιμο δυνατό...<br /><br />"ήμουν σίγουρος..."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116854658883377089?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1168444625122194622007-01-10T17:55:00.000+02:002007-01-10T17:57:05.233+02:00Είχα πολύ καιρό (ούτε θυμάμαι την τελευταία φορά ) να πάρω τόσο νωρίς το δρόμο του γυρισμού για το σπίτι…<br />Φλέρταρα με την ιδέα να ντυθώ αλητάκι και να σουλατσάρω στην παραλία με ύφος κοπάνας από την τέταρτη ώρα…<br />Κυρία όμως.. πήρα το αυτοκίνητο και άρχισα να οδηγώ με πρόσωπο τύπου πάω διακοπές…γυαλιά ηλίου , κατεβασμένα παράθυρα , ραδιόφωνο και ένας δρόμος που μου φαινόταν ξένος με ήλιο. . από εδώ έρχομαι κάθε μέρα?<br /><br />Και η πόλη φαινόταν τόσο διακριτικά ήσυχη…<br />Σα να φοβόταν να ανασάνει μη διακόψει το ονειρικό μου ταξίδι…<br />Σπίτι γρήγορα πριν πέσει το ηλιοβασίλεμα πάνω μου και γίνω παλέτα …μετά άντε να με μαζέψεις …<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116844462512219462?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1168373236897075612007-01-09T21:53:00.000+02:002007-01-09T22:22:23.920+02:00όταν μια μέρα σου στέλνει μόλις βγεις από την πυλωτή έναν παρανοϊκό με φόρα στο ρεύμα σου και στο παραλίγο φρενάρει το αγκάλιασμα...δεν είναι υπόσχεση φιλιού...είναι υπόσχεση Σκωτσέζικου ντουζ...(από τις λίγες που πραγματοποιούνται)<br /><br />σουφρώνω χείλη , φρύδια , μύτη <br /><br />σταυρώνω χέρια , πόδια <br /><br />αγκαλιάζω λικέρ ,καπνό , cookie<br /><br />και περιμένω... <br /><br />θα περάσει ...ας περάσει<br /><br />P.s. μόλις το λικέρ έγινε ένα με το χαλί ούτε αυτό δεν άντεξε ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116837323689707561?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1168331646582305352007-01-09T10:13:00.000+02:002007-01-09T22:32:07.863+02:00Στη Λέσβο , λίγο έξω από τον κόλπο της Γέρας υπάρχει ένας μεγάλος βράχος δίχως κορυφή...το πλατύ άνω μέρος του φιλοξενεί ένα εκκλησάκι...<br /><br />κανείς δε ξέρει ποιοί, πώς και γιατί έκτισαν αυτό το εκκλησάκι...<br /><br />το νησί του Αϊ-Βασίλη ..έτσι λέγεται ...το έμαθα τώρα τα Χριστούγεννα και τρελλάθηκα..έβαλα φίλο να μου υποσχεθεί ότι θα με πάρει βαρκάδα το καλοκαίρι εκεί να βρώ τον Άγιο όταν θα κάνει ηλιοθεραπεία να του πω πως πάντα του άφηνα γλυκό κάτω από το δένδρο αλλά η γιαγιά πήγαινε και το έτρωγε...και πως μια φορά έβαλα το παλτό της , πήρα έναν κώδικα που και γω δεν ξέρω πως βρέθηκε σπίτι και μάζεψα ολη την οικογένεια να τη δικάσω...αλλά ο κώδικας δεν είχε κανένα άρθρο΄σχετικό και ο δικαστής ήταν πολύ μικρός για να ελιχθεί...η δίκη ακυρώθηκε...φέτος όμως που πήγα στη γιαγιά είδα στην πόρτα της ένα πιατάκι με ένα μελομακάρονο "τι είναι αυτό βρε γιαγιά?" "ε...για τον αϊ-Βασίλη"<br />(μήπως τελικά η τότε δίκη είχε συνετίσει τον κατηγορούμενο?)<br />και να του πώ όλες τις μυστικές μου ευχές για φίλους και αγαπημένους αλλά και για όλο τον κόσμο γιατί τα αστέρια με απογοήτευσαν τα τελευταία χρόνια... <br /><br />Στη Λέσβο , λίγο έξω από τον κόλπο της Γέρας...<br />υπάρχει ένας βράχος με ένα εκκλησάκι..κανείς δε ξέρει ποιοι , πώς και γιατί το έχτισαν ... <br />αλλά εγώ ξέρω...<br />η ελπίδα σου , η ελπίδα μου , οι ελπίδες όλου του κόσμου ήθελαν ένα μέρος να παραθερίσουν μέχρι τις επόμενες γιορτές..ένα ξενοδοχείο με θέα το γαλάζιο ...να ανοίγει το μάτι , να καθαρίζει η καρδιά...<br /><br />να αλμυρίσουν τα όνειρα , να ψηθεί η πίστη ...<br />εκεί στο βράχο<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116833164658230535?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1168285106105621042007-01-08T21:36:00.000+02:002007-01-08T22:45:45.673+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/499353/the-streets2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/998194/the-streets2.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />μπότες , μποτάκια , αθλητικά , επίσημα , <br />φούστες , παντελόνια , τσάντες , σακίδια , laptop, κινητά , hands free , ταχί , αυτοκίνητα , τρέχα να προλάβεις , μη σταματας με πορτοκαλί , τι κορνάρεις ρε καραγκιόζη , πρόσεχε τη γιαγια που σηκώνει το μπαστούνι , όχι πάλι έργα ...λάθος στενό ... πάρε ένα φυλλάδιο για τη σωτηρία του κόσμου , έλα στην διαδήλωση αύριο ,κοπελιά το ονοματάκι σου , καλέ μη με σπρώχνεις που βρίσκεσαι , πάμε για καφέ , δεν προλαβαίνω , έχω μάθημα , έχω δουλειά , έχω νεύρα ,έχω κέφια , είμαι παντρεμένη αλλά τα έχω με τον γκόμενο της κόρης μου , έχω παχύνει , έκανα καράφλα , τον θέλω , την θέλω , τελειώσαμε , έχω 5 παιδιά και ήλιο αλλά δεν έχω μοίρα , να σου πω τη μοίρα σου , θα προλάβω , θα αντέξω , δεν αντέχω , δεν προλαβαίνω , ένα τσιγάρο , έπλυνα τα δοντια μου πριν φύγω απο το σπίτι?<br /><br /><strong>Βρε καλώς τα παιδιάαααααααααααα...</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116828510610562104?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1168206503653977062007-01-07T23:36:00.000+02:002007-01-08T09:50:56.436+02:00κάποιες φορές...<br /><br /><strong>έτσι απλα...</strong><br /><br />ή απλά <strong>τυχαία</strong>...<br /><br />μαλακώνει η διάθεση ... χαμογελάς στην κάμερα του βενζινάδικου σα star <br /><br />και βλέπεις στους φίλους που σε στεναχώρησαν την εκτίμηση και αγάπη που πάντα υπήρχε...<br /><br />κάποιες φορές ...<br />δεν σε πειράζει που αύριο θα ακούσεις πάλι το τρίξιμο της γνωστής καρέκλας ...<br /><br />κάποιες φορές<br /><br /><strong>έτσι απλά η τύχη σε ηρεμεί και σε κανει να χαμογελάς </strong>....<br /><br />και κάποιες φορές απλά φλερτάρω με την υπερβολή ...<br />καλημέρα στα μουτράκια :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116820650365397706?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1168126569524580242007-01-07T01:12:00.000+02:002007-01-07T12:52:27.843+02:00<strong>συγνώμη...</strong><br /><br />χρόνια πολλά...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116812656952458024?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1168044705665532192007-01-06T02:35:00.000+02:002007-01-06T02:51:45.696+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/451057/cage.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/400/980394/cage.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Ας συνεχίσουμε λοιπόν να διακοσμούμε τα κλουβιά μας...<br /> σώματα , σπίτια , αναμνήσεις...<br /><br />Μέχρι να βρούμε την άκρη που ποθούμε...<br /><br />μη μου ταράζεσαι ... σαλιγκάρια είμαστε και μεις...<br />(ερμαφρόδιτα μνημεία των εικόνων που πρέπει να κατακτήσουμε)<br /><br />μέχρι να σπάσει το κέλυφος...να γίνουμε ευάλωτοι...χωρίς κρυψώνα..χωρίς κλουβί<br /><br />εδώ σε θέλω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116804470566553219?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1167933871441745122007-01-04T19:49:00.000+02:002007-01-04T20:04:31.463+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/421629/the-streets10.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/344155/the-streets10.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />κάνω τους στίχους μου φυστίκια <br />και φτύνω το φλούδι στις γραμμές<br /><br />θυμάσαι τι μου'λεγες παππούλη?<br />"ν'αντέχεις τις σιωπές"<br /><br />έλα εσύ τώρα και σιώπα<br />σ΄ένα δρόμο σαν κι'αυτό<br /><br />παιδί ακόμα στο'πα<br />δε ζηλεύω το ορθό<br /><br />παιδί ακόμα λέω <br />τη σιωπή μου δε βαστώ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116793387144174512?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1167822859480701852007-01-03T13:09:00.000+02:002007-01-03T13:14:19.506+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/115464/the-streets11.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/25440/the-streets11.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />το έμαθα καλά...<br />έκλεισα τα μάτια μου και τυφλά έμαθα κάθε του λεπτομέρεια...<br />έγλυψα τη σκέψη του και μύρισα τους φοβου του...<br />άκουσα κάθε βήμα παρέκκλισης από τους στόχους-όνειρα...<br />αποκοιμήθηκα στη θέα του και το άφησα να με παρασύρει...<br />το μόνο που μένει...<br />να το πολεμήσω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116782285948070185?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1167683232022276682007-01-01T22:18:00.000+02:002007-01-01T22:27:12.046+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/990409/pause.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/519935/pause.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Στις διαδρομές μου συναντάω συχνά αυτές τις πινακίδες...<br />Όσο και αν κάτσω σε έναν τόπο ..(μια μέρα , μία βδομάδα , ένα χρόνο..) η επιστροφή δίνει την εικόνα του play μετά το pause...<br />ο μόνος αμήχανος και αδέξιος παίκτης εγώ..προσγειώνομαι σε μια πραγματικότητα που είχα παγώσει για λίγο και όσο και αν εξελίχθηκε με δέχεται με θέρμη<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/25415/play.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/553950/play.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Αύριο πρωί πατάω το pause στο νησί και το play στην καθημερινότητα..<br />Είναι αστείο..από το αεροδρόμιο κατευθείαν στη δουλειά...και τεμπέλιασα τοοοοοόσο<br />Λοιπόν τυπάκια έρχομαι<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/300263/atg%27s%20underground.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/117981/atg%27s%20underground.jpg" border="0" alt="" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116768323202227668?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1167580430284208842006-12-31T17:32:00.000+02:002006-12-31T21:41:40.343+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/307664/conv.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/799388/conv.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Τον είδα δεύτερη φορά σήμερα.<br />Και αυτή τη φορά γύριζα από μεσημεριανό καφέ.Φρου-φρου κι'αρώματα , χαζοκουβέντες , αμπελοφιλοσοφίες και αναμνήσεις από χρονιές που ξεχάσαμε ότι ήρθαν και έφυγαν κρέμονταν ακόμη σκουλαρίκια στ'αυτιά μου καθώς τα μάτια μου προσπαθούσαν να αποτυπώσουν τη θέα του λιμανιού.<br />Μια μυρωδιά οινοπνεύματος γαργάλισε τα ρουθούνια μου.<br />Μπροστά στο δρόμο μου και πάλι.Είχε απλώσει την κουβέρτα του λιβάδι στο τσιμέντο.Ανοιχτή μια κονσέρβα ψαρικών και το μπουκάλι ούζο από δίπλα να καλύπτει ό,τι μυρωδιά μπορεί να θυμίζει Πρωτοχρονιά.<br />Ακουμπούσε το κεφάλι στη χούφτα του με τον αγκώνα να βυθίζεται στο λιβάδι και συζητούσε με το φάντασμά του.<br />Διάλογος στη γλώσσα της μοναξιάς.Παύσεις ερωταποκρίσεις , χαμόγελα.Απέναντί του ήταν ένας χαμένος φίλος , έρωτας ,γιός , κόρη , ελπίδα , ο χρόνος που φεύγει , ο χρόνος που έρχεται ...μόνο αυτός ξέρει...Αυτή του η γνώση η μοναδική του περιουσία.<br />Μου θύμισε λίγο τα κλαδιά της πίσω γωνίας του Χριστουγεννιάτικου δένδρου.<br />Πάντα αστόλιστα με ελάχιστο χάδι φωτός από τα λαμπιόνια των γύρω κλαδιών.Μόνο στην αποθήκη αισθάνεται καλά η πίσω γωνία..το ίδιο σκονισμένη με τις άλλες...<br />Η πρόνοια που όλοι υπερασπιζόμαστε..ανοησίες.<br />Σε λίγες ώρες αλλάζει ο χρόνος ..Ντρέπομαι...<br />Βλέπω τη Βασιλόπιττα και θέλω να τρέξω να του την πάω.να γιορτάσει με τα φαντάσματά του.<br />Ντρέπομαι τόσο που κάθομαι εδώ και κοντεύω να σκάσω από αγάπη και φαγητό.<br />Ντρέπομαι που μιλάω για φαντάσματα και μοναξιά κρατώντας όλους τους αντίχειρες που αγαπώ (όταν έχω ανασφάλειες κρατάω τον αντίχειρά μου σφιχτά)<br />Υποκρίτρια και εγώ και εσύ και όλοι .Γυμνασμένοι ηθοποιοί με αυτοσχέδιους μονολογους...γυαλίζουμε τα πτυχία μας και τα κρεμάμε παράσημα στους τοίχους."αυτή τη μάχη τη θυμάμαι.Κουράστηκα αλλά κέρδισα"<br />Κουρδισμένα ρομποτάκια που άνθρωποι ποθούν να γίνουν.<br /><strong>2007 ε? <br />ΧΕΣΤΗΚΑ</strong><br /><br />φιλί <br />-atg<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116758043028420884?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1167401023795854542006-12-29T16:03:00.000+02:002006-12-29T18:33:54.443+02:00<strong>η dark productions προτείνει </strong><br /><br /><em>είσαι πολυχρωμός τύπος?</em><br /><br />δε ξέρεις πιο άπο τα χρωματιστά κουστούμια σου να φορέσεις για τον αποψινό πρώτο χορό?<br /><br /><em>είσαι τύπισσα φευγάτη?</em><br /><br />στο τσακ να βάλεις όλα τα φουστάνια σου και να ντυθείς ουράνιο τόξο να μεθύσεις τα μάτια του?<br /><br /><em>δεν υπάρχει λόγος να αγχώνεσαι...μη διαλέγεις...</em><br /><strong>φόρα τα όλα </strong><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/141354/jhvjh.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/413426/jhvjh.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><strong>paint it black...<br /> γιατί τα χρώματα σου πάνε πολύ </strong><br /><br /><em>τώρα και σε περισσότερα νούμερα extra extra large και extra extra small</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116740102379585454?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1167330697935962632006-12-28T20:31:00.000+02:002006-12-28T20:35:48.866+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/434936/f.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/855099/f.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />χάζευα τα post μου του Δεκεμβρίου...<br />τι κυκλοθυμία είναι αυτή κοπελιά?<br />έντονος μήνας...<br /><br />χμμμ more stories?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116733069793596263?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1167309480370092832006-12-28T14:38:00.000+02:002006-12-28T14:49:18.813+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/324124/pillow.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/643135/pillow.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />τόσα χρόνια στα σύννεφα <br />να κοιτάζεις τον κόσμο από ψηλά <br />να νοσταλγείς την απλότητα του απλά να φέρεσαι<br />να ζαλίζεσαι από το ύψος του σκέφτεσαι<br />τόσα χρόνια στα σύννεφα να ξεπλένεις ό,τι σου έχει μείνει με βροχή να το στολίζεις με ουράνια τόξα να το ξεσκονίζεις με βοριάδες...<br />σπρώχνω τα σύννεφα φέτος<br />κοιτάζω κάτω πιο καλά<br />λίγο πριν το ρολόι σημάνει νέο έτος θα πέσω...<br />αρκετά πέταξα...<br />έρχομαι στη γη ...να κοιτάω πια τα σύννεφα από τα χαμηλά<br />μη μου στρώσεις μαξιλάρι <br />λίγα κλαδιά μόνο να μου καθυστερήσουν την πτώση ...<br />να προλάβω να αποτυπώσω τον φόβο <br />ας μεγαλώσουμε λοιπόν <br />χωρίς προσχήματα<br />ας κάνουμε τα πράγματα πιο απλά...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116730948037009283?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1167264393820838062006-12-28T02:06:00.000+02:002006-12-28T02:29:48.366+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/686734/dddd.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/684646/dddd.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br />τα χρυσά γλαρόνια πετούσαν από το γαλάζιο ταβάνι και τα ράμφη τους κοιτούσαν προς το επίσης χρυσό κλουβί με το ανοιχτό πορτάκι...το λογικό θα ήταν να κοιτάνε προς την άλλη μεριά αυτά όμως κατευθύνονταν προς το κλουβί με λαχτάρα...συμβιβασμός και "ασφάλεια" ... η αποτύπωση ενός κόσμου στο ταβάνι ενός μαγαζιού...<br /><em>πιο πέρα...</em><br />ένα ποδήλατο που η σέλα και το τιμόνι βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με ένα σκοινί.<br />έπεσε ο ακροβάτης-ποδηλάτης και έμεινε το ποδήλατο να βγάλει μόνο του την παράσταση...και το μυαλό μου πετάρισε για λίγο..λατρεύω τους τύπους με τα ποδήλατα...μου προκαλούν τέτοια αίσθηση ελευθερίας όταν τους βλέπω...<br /><em>παραδίπλα..</em><br />ένα ρολόι λες και είναι βγαλμένο από παλιά αίθουσα σιδηροδρομικού σταθμού με τους δείκτες σταματημένους στις 11.55. Λίγο πριν τη μεγάλη αλλαγή.<br />Φαντασου λέει να ήταν ένα ζευγάρι αγκαλιασμένο στο σταθμό..για κάποιο λόγο έπρεπε να μείνουν χωριστά για λίγο...έκλεισαν τα μάτια ενώ ήταν αγκαλιά και ευχήθηκαν να σταματήσει ο χρόνος εκείνη τη στιγμή να μη φύγει ποτέ το τραίνο....<br />...<br />" Α , πολύ πεσμένη είσαι σήμερα που ταξιδευείς?"<br />" πουθενά...στην υγειά μας παιδιά"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116726439382083806?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1167154136807102712006-12-26T19:28:00.000+02:002006-12-26T19:38:10.496+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/867363/darkn.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/669126/darkn.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />βραδυές που χτίζουν βλέμματα κορδέλες<br />ο καθένας μία άκρη <br />κανείς να μην την αφήσει <br />μέχρι το πρώτο άγγιγμα καληνύχτας...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116715413680710271?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1166994118004704892006-12-24T22:50:00.000+02:002006-12-24T23:01:58.023+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/365484/ho.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/994406/ho.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />κάθε σπίτι έχει τους δικούς του ήχους...<br />ήχους από φαντάσματα που μοιράστηκαν στα χρόνια<br />έφυγε η σάρκα και τα οστά <br />έμειναν οι εντυπώσεις και τα λόγια<br />παρατημένα βήματα που φωνάζουν σαν πάνω τους πατήσεις<br />"μη παίρνεις τον ίδιο δρόμο φτάξε δική σου διαδρομή"<br />κάθε σπίτι προσκαλεί το μέλλον <br />με ήχους από το παρελθόν<br />κάθε σπίτι έχει σημαδιά πάνω στους τοίχους <br />που μυρίζουν ακόμα εκείνο το παλιό γλυκό<br />κάθε σπίτι χτίστηκε πάνω στο έλλειμα<br />κάποιου που στράγγιξε όνειρα με κόπο<br />κάθε σπίτι έχει τους δικούς του ήχους ...<br />νανούρισμα στο προσκεφάλι σου τα βράδυα<br />ιστορίες ν'ακους μέχρι να κοιμηθείς<br />σιωπούν σαν ξημερώσει<br />σ'αφήνουν να προσθέσεις δικές σου νότες <br />παρακαταθήκη γι'αυτούς που θα΄ρθουν μετά από σένα<br />μη φοβάσαι το τρίξιμο στο πάνω πάτωμα <br />ήρθε πάλι να θυμηθεί ...<br />δεν αντέχεται η λήθη όσο και αν τη ποθούμε<br />άστο να ηρεμήσει...νιώθοντας για λίγο ζωντανός....<br /><br />στον Γ. με το φάντασμα στο σπίτι του<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116699411800470489?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1166989663326388092006-12-24T21:47:00.000+02:002006-12-24T21:50:09.896+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/710859/closed.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/247522/closed.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Άναψε ένα τσιγάρο για μένα<br />Στους καπνούς του ασε να ξεχυθεί η τρικυμία των θέλω μου<br />Βάλτο στα χείλη σου με τον ίδιο τρόπο που θα ακουμπούσες τα δικά μου <br />Χάιδεψε την καύτρα του στην άκρη του τασακίου με τον ίδιο τρόπο που θα μου χαίδευες τα μαλλιά , το πρόσωπο…<br />Ξεγύμνωσε τον καπνό του λίγο λίγο …η ζάλη του απλά να σε κάνει να σαστίσεις <br />Κλείσε τα μάτια σου καλέ μου <br />Με βλέπεις?…<br /><br />Πιες ένα ποτό για μένα <br />Στα παγάκια του δες την προσμονή μου εγκλωβισμένη σε καλούπια<br />Λιώνει η υπομονή και σώνει ο χρόνος<br />Άσε το οινόπνευμα να ζεστάνει το κορμί σου <br />Με τον ίδιο τρόπο που θα σου ψιθύριζα στ’αυτί<br />Κλείσε τα μάτια σου καλέ μου <br />Με νιώθεις?…<br /><br />Δεύτερο πακέτο , τέταρτο ποτό…<br />Παραπατάς και τη σκέψη μου φτύνεις να φύγει το χτικιό απ’το στόμα<br />Προσπαθείς να βγάλεις τα σωθικά σου να ηρεμήσεις <br />Ποτέ δεν υπήρχα λες<br />Μία διάσταση ίσως…δύο το πολύ …τρεις ποτέ<br />Στα υπολείμματα της νύχτας που άφησες στο πεζούλι <br />Σχηματίζονται οι λέξεις που σου χάρισα ένα βράδυ που πονούσες<br />Τίποτα δε θα φυτρώσει προς το παρόν εδώ<br /><br /><br />Φτηνός χωρισμός σε έναν λογαριασμό γιορτινής εξόδου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116698966332638809?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1166961927863727722006-12-24T14:05:00.000+02:002006-12-24T14:42:18.590+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/768762/is.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/169885/is.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Όταν βρίσκομαι στο νησί μου κάτι μου συμβαίνει...<br /><br />Όλο τον καιρό βρίσκομαι πίσω από μία πανοπλία που με δυσκολεύει σε κινήσεις και ανάγλυφα του προσώπου...με προστατεύει όμως από τη φθορά της ρουτίνας...<br />αίσθηση κατσαρίδας που μπορεί όλοι να την κυνηγούν αλλα εκείνη τα καταφέρνει..τις μισώ τις κατσαρίδες ...σε σημείο που δε μπορώ ούτε να τις σκοτώσω....<br /><br />Όταν όμως πατάω το πόδι μου στο νησί...<br />Δε χρειάζονται πανοπλίες εδώ...η απλότητα των πραγμάτων που ξεγυμνώνει σώματα και ψυχές...σαστίζω κάθε φορά με το πόσο απλά μπορεί να γίνουν τα πράγματα ...<br />Εδώ βρίσκονται οι παιδικοί μου φίλοι..Ατομα που μπόρεσαν και άκουσαν ότι πιο άσχημο έχω σκεφτεί και έμειναν δίπλα μου..έμειναν ναι...πώς γίνεται αυτό πες μου...<br /><br />Μόνο εδώ μπόρω να κοιτάξω κατάματα κάποιον που μόλις μου σύστησαν και μου αρέσει...απλά να κοιταζόμαστε χωρίς να μιλάμε και να μη νιώθω την ανάγκη να τραβήξω το βλέμμα...<br /><br />δεν κρύβομαι εδώ...<br />η ασφάλεια του να είμαι εγώ χωρίς μουτζούρες και στολίδια...χωρίς ιδιότητα επιστημονική...χωρίς τίποτα...<br /><br />Τα καλοκαίρια με τα sleeping bag στην αγκαλιά και τις κιθάρες τραβάμε στις παραλίες και ανάβουμε φωτιές...ποια προσευχή πες μου μπορεί να φτάσει πιο κοντά στον ουρανό από αυτή εδώ τη στιγμή ...καμμια...μπουκάλια ούζου άδεια γεμάτα βότσαλα να συνοδεύουν τις ξεκούρδιστες κιθάρες μας και το φεγγάρι να μας καλεί για αγγαλιές σε μιά μαύρη θάλασσα . <br />Κάθε χρόνο πιο μεγάλοι και κάθε χρόνο εκεί ..στο ίδιο σημείο ..ένα τάμα ανείπωτο που όμως κανείς δε ξεχνάει...<br /><br />τη λατρεύω τη θάλασσα...είναι ό,τι πιο γοητευτικό έχει να επιδείξει η φύση σαν έκθεμα στους εξωγήινους...και ας μην έχει δικό της χρώμα..ας το παίρνει από τον ουρανό..γυναίκα είναι και ερωτοτροπεί..καλά κάνει...<br /><br />τι με έπιασε...κάπου ήθελα να τα πω...και έτσι απλά ασυνάρτητα χωρίς συνέχεια σκέψης χωρίς σημεία στίξης χωρίς τίποτα τα άφησα να φύγουν να έρθουν να γεμίσουν τούτη εδώ τη σελίδα ...<br /><br />...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116696192786372772?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1166820164601269662006-12-22T22:42:00.001+02:002006-12-22T23:18:35.893+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/781977/kw.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/201141/kw.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />κάποιες φορές...εκεί που έχεις χαθεί για τα καλά στις σκέψεις σου ...<br />αναρωτιέσαι...<br />αν...<br />αν όντως υπάρχει χρυσόσκονη αυτές τις μέρες...<br />αν όντως υπάρχουν ευχές κερματα για το αύριο...<br />κάθε χρόνο παραμονή Χριστουγέννων ψάχνω το πιο λαμπρο αστέρι στον ουρανό και κάνω μία ευχή ... αν δεν έχει αστέρια εκεί που βρίσκομαι ζωγραφίζω ένα και εύχομαι δυνατά...<br /><br /><br />αύριο πετάω για το σπίτι με τις μυρωδιές...<br />τα επόμενα post (νοερά ή όχι) θα έχουν πολύ αλμύρα ...<br /><br />μια ευχή κέρμα για τον καθένα σας... τουλάχιστον εσάς που γνώρισα περισσότερο και ανταλλάξαμε κάποιες στιγμές <br /><br /><strong>g</strong><br />για σένα μια κασσετίνα γεμάτη χρώματα για το παρόν <br /><br /><br /><strong>vroxopoie</strong><br />για σένα μια θάλασσα ...στρώμα ανακούφισης για τις καταιγίδες σου<br /><br /><br /><strong>serenity </strong><br />θα βρείς την ηρεμία που ψάχνεις...κάπου εδώ θα είναι <br /><br /><strong>Εryx-t </strong><br />καινούργια βατραχοπέλιδα μια μάσκα και νέες εικόνες ...για σένα<br /><br /><strong>Καs</strong>no <br />more yellow ribbons for you ...<br /><br /><strong>kerasiaaaaaaa</strong><br />μια και μόνη ευχή μην αλλάξεις...απίστευτος αέρας δροσιάς<br /><br /><strong>poti..poti...i.p.poti</strong><br />να βρεις το μαγικό σου βιβλίο εκτός αν τελικά το γράψεις εσύ ο ίδιος...καλή νέα αρχή<br /><br /><strong>Πένα ...</strong><br />αν σου τελειώσει ποτε το μελάνι σφύρα...κερνάω εγώ<br />η φετινή σου σαμπάνια να είναι όπου και όπως την θές εσύ...<br /><br /><br />πριν ξαναγυρίσω στα γνωστά θα πω μία μόνο φορά αυτό...<br /><br /><em>καλώς ή κακώς το ταξίδι συνεχίζεται δε ξέρω αν έχει σημασία ο προορισμός ή το μέσο<br />και frankly my dear i don't give a damn...<br />σημασία έχει η συνέχεια του πράγματος...και οι κόμποι στο κορδόνι πριν αυτό σπάσει...</em><br /><br />την παραμονή να κάνεις ευχή ...<br />ποτέ δε ξέρεις...<br />now back to life<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116682016460126966?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1166749581670463452006-12-22T03:06:00.000+02:002006-12-22T03:06:22.190+02:00είναι σα να είχες την πεποίθηση ότι είχες περάσει ανεμευλογιά μικρός και ξαφνικά ξυπνάς και είσαι γεμάτος σπυράκια.<br />Έτσι και αυτή.<br />Πήγε στο σημείο της μόλυνσης με το θράσος της ανοσίας.<br />Γρήγορα κατάλαβε ότι ήταν θράσσος ανοησίας μια που άρχισε να έχει τα πρώτα συμπτώματα.Κόκκινος συναγερμός μέσα της.<br />Να ξεχυθούν γρήγορα τα στρατιωτάκια να κλείσουν οι πύλες να μην εισχωρήσει ο εχθρός ..<br />Υπερφόρτωση συστήματος.Save ό,τι προλάβετε γιατί σε λίγο shut down.Μια γλυκιά κούραση πλημμύρισε το κορμί της με έναν τρόπο βολικό.<br />Δουλεία , κούραση , άρα...λογαριασμός...<br />Ελευθεριά..απόδραση από την παγίδα που η ίδια έφτιαξε για τον εαυτό της.<br />Στο δρόμο μαζί με τα λαμπιόνια άναβαν ένα ένα και τα συστήματα της.Πιο δυνατά από ποτέ.<br />Δεν είχε πολλά λεφτά πάνω της ήταν όμως διατεθιμένη να εξαγοράσει όσο όσο λίγη θέρμη έστω και μέσα από την πλέξη μιας μπλούζας.<br />Όλες οι βιτρίνες αναβόσβηναν...η πόλη ντυμένη 80's.<br />Disco Χριστούγεννα με blue mood...<br />Ενα γοβάκι της θύμισε τη Σταχτοπούτα...Αλήθεια τι να έγινε αυτή η ψυχή?Έμεινε έγκυος , πρίστηκαν τα πόδια της , δεν της χωρούσε πια το γοβάκι και το πέταξε στο κεφάλι του Πρώην Όμορφου.(φήμες που έβγαλε στην πιάτσα η χιονάτη όταν την παράτησε και ο τελευταίος νάνος)<br />Η αντανάκλασή της στις βιτρίνες την έδειχνε να περπατά ατάραχη ενώ η σκιά της είχε μείνει πίσω να χτυπιέται γιατί δεν πήρε και φέτος το δώρο που περίμενε..<br />Ταχι για σήμερα.Δεν αντέχεται η υστερία του λεωφορείου.<br />τρέχω να κάτσω , τρέχω να κατέβω..Μέσο μαζικής αγωνίας το λέω αλλά το θέμα μας δεν είναι αυτό.<br /><em>το θέμα μας είναι κυρ-Δαρβίνε μου ότι αφου η εξέλιξη μας οδηγεί προς τα μπροστά γιατί εμείς επιμένουμε στην όπισθεν?</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116674958167046345?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1166645407937756572006-12-20T22:10:00.000+02:002006-12-20T22:10:07.966+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/425845/k.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/25357/k.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /> "θέλω τόσο πολύ να κάνουμε έρωτα...μετά από τόσο καιρό..να γίνουμε ξανά ένα...θυμάσαι άραγε?"<br /><br /><strong>- Ξύσε μου λίγο την πλάτη </strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116664540793775657?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1166568979601307522006-12-20T00:56:00.000+02:002006-12-20T00:56:19.696+02:00αγγάρεψα τα σύννεφα να στείλουν καμμιά στάλα <br />τα λάθη μου να σβήσουνε πριν πάρω φόρα γι'άλλα<br /><br />εκείνα μπόρα έστειλαν <br />μου κλέψαν τη σιωπή μου<br />θέλ'η πλημμύρα λάφυρα <br />κομμάτι'απ'τη ζωή μου<br /><br />έστειλα κάμποσα μισά<br />που τότε ένα γίναν<br />απ'του κορμιού μου τη σοδιά<br />κρασί θέλαν και πίναν<br /><br />στράγγιξα τα σύννεφα μη μείνει ούτε στάλα<br />τα λάθη μου τα ξέπλυνα πάμε λέω γί'άλλα<br /><br />μα σα στο δρόμο κίνησα<br />πιο πέρα για να πάω <br />σάστισα κοκκίνισα<br />σαν είδα τι κρατάω <br /><br />δυο στάλες μες τα χέρια μου<br />καθρέπτες και αστέρια<br />ήταν τα λάθη μου ευχές<br />οι πράξεις μου μαχαίρια<br /><br />έπεσα στο πάτωμα <br />κυλίστηκα στο δρόμο <br />τα λάθη πίσω ζήτησα<br />για μια στιγμούλα μόνο<br /><br />αντίο να τους πω <br />τ'ανάθεμα να σβήσω <br />ένα μικρό ευχαριστώ<br />πριν την πόρτα κλείσω<br /><br /><em>...παιχνιδίσματα βροχής και κούρασης μη με παρεξηγήσεις</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116656897960130752?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1166552560953923562006-12-19T20:22:00.000+02:002006-12-19T20:22:40.953+02:00μουδιασμένες ψυχές <br />στ'ονείρου σας την πλάνη<br />ζητήσατε το άπειρο<br />το λίγο δε σας φτάνει...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116655256095392356?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1166521868130498942006-12-19T11:51:00.000+02:002006-12-19T11:55:14.986+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/519132/o.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/349880/o.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br />το έχω προσέξει καιρό τώρα...<br />όταν έχω νεύρα δε μου πολυμιλάει..όταν είμαι πιο ήρεμη όλο και κάποιο αστειάκι θα κάνει...πάντα όμως μου λέει μία καληνύχτα κατευθείαν από την καρδιά του...<br />στην αρχή δεν τον είχα συμπαθήσει και πολύ για να πω την αλήθεια.Είχα μετανιώσει που μετακόμισα και θεωρούσα ότι κανένας δεν θα ήταν σα τον προηγούμενο μου...<br />Με τον καιρό αποκτήσαμε αυτή την περίεργη σχέση διαθέσεων...<br />Την Παρασκευή , με απίστευτα χάλια διάθεση και με τα κομμάτια μου κάπου ανάμεσα σε labtop , σημειώσεις , τσάντες κτλ πάω για την συνήθη κατάθεση στο ναό του καπνου...<br />"τι λέει Α?"<br />"τίποτα καλό"<br />σοβαρεύει<br />"Α. θέλω μία χάρη..."<br />"???..."<br />"θέλω μία μέρα να έρθεις και να είσαι ξεκούραστη.Να σε δω καλά!"<br />Βούρκωσα...<br />"Το υπόσχομαι " χαμογέλασα και έφυγα μη με πάρουν τα ζουμιά...<br />δε ξέρω τι έκανε περισσότερο τα μάτια μου να γεμίσουν αλμύρα <br />ίσως η κούραση βρήκε παραθυράκι,<br />ίσως γιατί την συμπαράσταση από τους φίλους την περιμένεις αλλά από άλλους όχι,<br />ίσως απλά ταράχθηκα που το βλέπουν και άλλοι ότι έχω αρχίσει να χάνω το χρώμα μου....<br />δε ξέρω...<br />Ίσως πάλι το σημαντικό δεν είναι ο λόγος ... αλλά ότι ένας απλός παρατηρητής της ζωής μου μου έδωσε ένα χαστούκι τη στιγμή που έπρεπε <br />ξύπνα...χαμογέλα...<br />λες ε?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116652186813049894?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1166515380185571472006-12-19T10:03:00.000+02:002006-12-19T10:34:58.943+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/503022/20040130-photofriday-emptiness.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/400952/20040130-photofriday-emptiness.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />στο πουθενά...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116651538018557147?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1166440621789355752006-12-18T13:17:00.000+02:002006-12-18T13:17:02.283+02:00μ'αρέσει όταν φιλικά ζευγάρια προσπαθούν να με συνετίσουν και να προλάβουν άλλη μου μία ιστορία ...<br /><br />άσχετο αν πάντα κάνω του κεφαλιού μου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116644062178935575?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1166367541416055292006-12-17T16:59:00.000+02:002006-12-17T16:59:02.090+02:00είναι απίστευτο τι μπορεί να βρεί κανείς σκαλίζοντας παλιά τετράδια<br /><br /><strong>18-20 χρόνια πριν ...</strong><br /><br />(αυτούσια καθάρια παιδική ηλικία)<br /><br /><em>Η γρίπη</em><br /><br />Η γρίπη είμαι εγώ και τα παιδιά τα κολώ<br />μόλις τα κολήσω το γκου-χου γκου-χου αρχίζουνε και απο πυρετό πασχίζουνε<br /><br />δε διασκεδάζω και πολύ μα η δουλειά μου είν'αυτή<br /><br />Γιαυτό συγχωρέστε με παιδιά <br />και βρείτε μου μια πιο καλή δουλειά..<br /><br /><br /><strong>καπου εκει γύρω στο 93-95</strong><br />heh αυτόν τον έρωτα τον θυμάμαι<br /> <br /><em>une pluie differente que les autres</em><br /><br />La pluie de mon coeur n'en finit pas de tout innonder<br />mai tu as arrete de m'aimer<br />c'est comme s'il n'y avait rien au entre nous<br />je me rappele tes cheveux d'or<br />et les sentiments mutuels qui etaient tres forts<br />mais maintenant...ils n'existent plus!<br /><br />Pourquoi suis-je triste et tu ne l'es pas?<br />(mais ce n'est pas la premiere fois)<br />je regrette de t'avoir aime a la folie <br />mais j'ai bu le calice jusqu'a la lie<br />ainsi va parfois la vie<br /><br />υποθέτω ότι όλα όσα ζούμε έντονα τώρα σε λίγα χρόνια θα φαίνονται τόσο μικρά...<br />μικρά ναυάγια μπροστά στους νέους Τιτανικούς <br /><br />για σκέψου...<br /><br />κανεις ποτε δε νοιάστηκε για το μικρό σκουπίδι<br />ποιος άνεμος το μάζεψε και το'κανε σκουπίδι<br />κανείς ποτέ δε σκέφτηκε<br />πως όμορφα σκορπούσε ζωή χαρά χαμόγελα <br />και όλο σου γελούσε<br /><br />και να σκεφτείς αυτό το έιχα μελοποιήσει κιόλας...<br /><br />πάμε για νέα επεισόδια...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116636754141605529?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1166277671764208212006-12-16T16:01:00.000+02:002006-12-16T16:10:18.316+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/531981/frank.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/526112/frank.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br />το μυστικό βρίσκεται στο καρπό<br />απότομα μα όχι νευρικά κουνάς το ραβδάκι , <br /><br />μια στροφή γύρω από σένα και ιδού <br /><br />είσαι στη μεγάλη οθόνη<br /><br />΄φόρεμα ασπρόμαυρο ... διάθεση έγχρωμη και στο bar όλοι χαμογελαστοί<br /><br /><strong>come on let's fly , fly away with me...</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116627767176420821?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1166208544219567242006-12-15T20:49:00.000+02:002006-12-15T20:51:56.143+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/278415/dark.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/185321/dark.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />give me some words to speak of the unspoken <br />give me some wings for mine are broken<br />there are no words to ease this hour of sadness<br />there are no clouds to hide this hour of darkness<br />been a good girl... drank all my wine<br />calm down you say...everything's gonna be fine<br />carry on as a friend<br />carry on as a lover <br />carry on why should i care ..<br />in a while..<br />everything will be over<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116620854421956724?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1166094258690555852006-12-14T13:04:00.000+02:002006-12-14T13:04:19.200+02:00οκ <strong><em>εντελώς ψύχραιμα...<br />μέχρι να με πείσω...</em></strong><br />χάθηκε απλα δουλειά 4 μηνών σε μια κρίσιμη στιγμή που αν μη τι άλλο χρειαζόμουν ένα βήμα μπροστα...<br />Το γεφύρι της Άρτας μπροστά στο μικροσκόπιο μου...<br />εντελώς ψύχραιμα μέχρι να με πείσω...<br />ξεφυσάω μέχρι να μου τελειώσει ο αέρας να γίνω μπλε στρουμφάκι και να προβάλομαι κάθε <strong>Σαββατο πρωί μόνο</strong>...<br />εντελώς ψύχραιμα μέχρι να με πείσω <br />να μη τα παρατήσω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116609425869055585?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1165961737082625972006-12-13T00:15:00.001+02:002006-12-13T00:42:59.726+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/138407/n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/29126/n.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />λίγο πριν πετάξω ότι απέμεινε και από αυτή τη μέρα στο ξέπλυμα του χρόνου...<br />λίγο πριν δώσω στο κορμί μου την πληρωμή και για το σημερινό γήρας...<br />λίγο πριν την ώρα του υποσυνείδητου..<br /><br />τίποτα...(που πήγε όλη εκείνη η μπόρα?)<br />καμμία σκέψη...(που πήγαν τα φαντάσματά μου?)<br />κανένας φόβος...<br />δε με νοιάζει πια...δεν υπάρχει καμμιά διαφορά...με τον ένα ή τον άλλο τρόπο όλα συνεχίζονται ... και εγώ παίζω ..για πρώτη φορά αδιαφορώντας για τους κανόνες..δεν σταματάω...χωρίς τύψεις...μετά από καιρό<br /><br />περίεργο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116596173708262597?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1165919476347207612006-12-12T12:31:00.000+02:002006-12-12T12:35:04.680+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/973489/DSC03380.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/471246/DSC03380.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />να ανοίγει η σκέψη δρόμους και εγώ να οδηγώ στα μονοπάτια της...<br />βράδυ σε μια στολισμένη πόλη...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116591947634720761?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1165874448008273942006-12-12T00:00:00.000+02:002006-12-12T00:00:48.703+02:00Δε μπορώ να απολογηθώ γιαυτό που είμαι ...μπορώ να απολογηθώ μόνο γιαυτό που θα ήθελα να είμαι και δεν έχω καταφέρει ακόμα...<br />Ο κόσμος σου το παν και εγώ η ζωή σου...<br />η πράξη σου ... τα λόγια σου...αντιστοιχίες<br /> στραυρόλεξο που αρνούμαι να λύσω μα εσύ με βάζεις να αιωρούμαι σε ένα κάθετο πρέπει...<br />6 γράμματα όλες σου οι συμβουλές ...κάθετες οι αποψεις σου ...λοξές οι πράξεις μου...<br />λυπάμαι δεν ακολουθώ την πορεία...<br />απογοήτευση...πάλι...<br />τι θα γίνει αυτό το παιδί...<br />την αλήθεια?<br />κατα βάθος αυτό το παιδί σε μεγάλωσε...σε κράτησε όταν λύγισες και ακόμα κρατεί...<br />εσύ απλά αγάπησε το ... αληθινά..χωρίς όρους...αν μπορείς...δεν τολμάς...<br />ο κόσμος βλέπεις...<br />το ξέρω...δε σε κρίνω...έτσι πρέπει<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116587444800827394?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1165830690923168322006-12-11T11:51:00.000+02:002006-12-11T11:55:13.506+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/351854/PC090145.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/222302/PC090145.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />heh ! για φαντάσου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116583069092316832?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1165788366072085592006-12-11T00:06:00.000+02:002006-12-11T00:06:06.370+02:00τα φώτα καθρεφτίζονταν στα νερά του Θερμαϊκού και το ελαφρύ κύμα έκανε την αντανάκλασή τους να μοιάζει με γραφικά ήχου ενός απαλού κομματιού...<br />ο ρυθμός μιας πόλης που ετοιμάζεται για το Σαββατόβραδο...<br /><br />καμμιά από τις δυό μας δε μπορούσε να φανταστεί τι θα έδειχνε η συνέχεια..<br />αφεθήκαμε στο μουρμούρισμα της θάλασσας<br />και υπνοτιστήκαμε για λίγο με τα φώτα των περαστικών αυτοκινήτων...<br />η καθεμιά με τις σκέψεις της ...<br />σιωπηλή κατανόηση...<br />η βραδυά είχε ξεκινήσει με τις καλύτερες προϋποθέσεις<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116578836607208559?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1165665822403303032006-12-09T14:03:00.000+02:002006-12-09T14:49:15.080+02:00αν εξαιρέσεις τις ψευδαισθήσεις είναι η μόνη φορά που βάζω τίτλο...<strong>this is not a post</strong>...<br />δεν είναι τίποτα είναι... ένα ευχαριστώ αόριστο.αν μπορούσα να πάρω έναν μαρκαδόρο να γράψω ένα ευχαριστώ στον αέρα να το φυσήξω και αυτό να πάει και να ακουμπήσει στα μάγουλα όσον θέλω δεν θα έγραφα τώρα...θα γέμιζα τον αέρα και οι ειδικοί του καιρού θα σκίζαν τα πτυχία τους γιατί δεν θα μπορούσαν να καταλάβουν το φαινόμενο...<br />let's face it όμως επιστήμονας άνθρωπος ας σοβαρευτώ (οχούουου)<br />Ανήκω γενικώς σε αυτή την κατηγορία των ανθρώπων που τα Χριστούγεννα θέλουν να νιώσουν τη μαγεία (πάντα δακρύζω με τις ταινίες σουπες του Αι-Βασίλη) αλλα ποτέ δεν τα καταφέρνουν και μελαγχολούν...μόνο όταν είμαι ερωτευμένη βλέπω στα φωτάκια νεράιδες να χοροπηδάνε απο δω και απο κει...<br />Το τελευταίο διάστημα άνοιξε η αποθήκη που έριχνα μέσα βιαστικά όλα όσα με ενοχλούσαν ..δείλιασα στην αρχή αλλά τελικά το αποφάσισα...κάθε λίγο κουβαλούσα και κάτι μεγάλο και βαρύ...το πετούσα και έκλεινα καλά την εξώπορτα του σπιτιού μου μέχρι να σιγουρευτώ ότι το έχει μαζέψει ο δήμος...<br />Τα φωτάκια στο δρόμο άρχισαν να μου φαίνονται λιγότερο ενοχλητικά...<br />είχα δουλειά όμως...<br />κουράστηκα... αποφάσισα να το σκάσω για λίγο...στόλισα με μία φίλη ένα δένδρο...κάτι με γαργάλισε...<br />γύρισα ...η αποθήκη πάλλονταν ...δουλειά...<br />κάπου μέσα της χάθηκα...ήρθαν κάτι φίλοι και μου άνοιξαν το φως...είδα ότι κάθε φορά που πετούσα κάτι στους τοίχους υπήρχαν ΄κολλημένες φωτογραφίες τους...<br />η ίδια φίλη ήρθε με ένα δένδρο χτες και στολίδια...9 χρόνια σχεδόν μένω μόνη μου και ποτέ δεν τόλμησα να στολίσω...<br />ανάψαμε τα φωτάκια...νεράιδες παντού...<br />άνοιξα την αποθήκη ...τελευταίος ογκόλιθος...<br />μία μικρή σκονίτσα που μπαίνει στο μάτι...<br />μετά από αυτό θα πετάξω το καζαblanko και θα δω την ταινία από την αρχή... θα έχω επιστρέψει στους φίλους τόσες ώρες προβληματισμού και θα έχω πατήσει το play...<br />κάτι έχουν αυτά τα Χριστούγεννα...<br />και αυτός ο μαρκαδόρος δεν έχει πολύ μελάνι ακόμα γμτ...έχει ακόμα χώρο ο αέρας....<br /><br /><em>χαμηλώνω το βλέμμα και λέω ευχαριστώ όσο πιο σιγανά αλλά αληθινά γίνεται...αφήνω το μπουκάλι καλά σφαλισμένο στην ακρογιαλιά και το φυσάω να ταξιδέψει παντού...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116566582240330303?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1165575701268325792006-12-08T13:01:00.000+02:002006-12-08T13:01:41.270+02:00θεοί και δαίμονες χορευούν στο μυαλό μου...<br />η περίσσεια πίεση τους οδηγεί...<br />η γοητεία των ορμονών τους μεθάει..<br /><br />φοβάμαι πως αν ελεύθερο αφεθεί...<br />αυτό που τη γλώσσα γαργαλάει...<br />θεοί και δαίμονες μαζί ...<br />κανείς δε θα το σταματάει...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116557570126832579?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1165568340458585542006-12-08T10:59:00.000+02:002006-12-08T11:10:14.630+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/823985/st.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/350134/st.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />αν θες να σου πω την αλήθεια ...<br />νοιάστηκα για όσους με κακόβουλα με κρίνουν ...<br />τα σχόλια είναι αυτόματο πότισμα για το πείσμα μου...<br /><br />η ένδειξη εκτίμησης και αγάπης όμως...<br />εδώ λυγίζω...υποκλίνομαι...<br /><br />είμαι τυχερη γιατί έχω φίλους...<br />φίλους που πέρασαν μέσα από την τραχύτητα του χρόνου <br />και αντί να μαραθούν άνθισαν ...<br /><br />ξέρεις μητέρα δεν έχεις ένα παιδι μόνο...<br />έχεις πολλά...<br />σε διάφορες γωνιές...<br />παιδιά που σμίλευσαν και συμπλήρωσαν το δικό σου<br />να τα αγαπάς και να τα ευχαριστείς όπως και γω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116556834045858554?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1165434200567375602006-12-06T21:43:00.000+02:002006-12-06T21:43:21.023+02:00are you...<br /><br /><br /> <em>ready to play the game</em><br /><br /> <br /> <strong> ready to lose it all....</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116543420056737560?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1165355947407096662006-12-05T23:59:00.000+02:002006-12-06T00:35:50.846+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/993060/the-streets.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/543151/the-streets.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br />ελα μη βαριέσαι...<br />πάμε σου λέω..το κάνω συνέχεια και κανείς δε καταλαβαίνει τίποτα...<br />ναι θα είναι σίγουρα εκεί..προγραμματισμένα ρομποτάκια να κάνουν κάθε μέρα την ίδια διαδρομή...δε χρειάζεται να ξέρεις τα βήματα καλέ μου...ελα φόρα τα ακουστικά σου και πάμε...<br /> <strong>βήμα 1ο</strong> για να μη σε καταλάβουν φοράς το αγχωμένο βλέμα...οχι έτσι βγάλε τις σκέψεις από πάνω σου...σκέφτεσαι μόνο τον προορισμό..<br /><br /> <strong>βήμα 2ο</strong> σε ετοιμότητα να σηκώσεις το κινητό ...ναι περιμένεις σημαντικό τηλεφώνημα ...έλα μη γκρινιάζεις...λοιπόν ακολούθα με και κάνε ότι κάνω...<br /><br />σσστ έρχονται παίξ'το αδιάφορος...δυνάμωσε τη μουσική...συντονίσου<br /><br />είμαι στα δεξία του δρόμου το ίδιο και το πρώτο ρομποτάκι...με κοιτάζει ...το κοιτάζω από μακρυά...(στη μεγάλη σάλα χαιρετιόνται με υπόκλιση)<br />πλησιάζουμε (οι μουσικοί αρχίζουν να παίζουν)<br />βήμα δεξιά , βήμα αριστερά (το κέφι ανάβει)<br />βήμα δεξιά , βήμα αριστερά ( παλαμάκια αλλαγή παρτενέρ)<br />βήμα αριστερά χαμόγελο στο πρώτο ρομποτάκι μικρό λύγισμα της μέσης προς αποφυγήν σύγκρουσης με το δεύτερο (σχόλια στην αίθουσα...όλα κινούνται ρυθμικά)<br /><br />σου άρεσε?<br />τι που τα ξέρω όλα αυτά...το λογισμικό μου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116535594740709666?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1165309059917305422006-12-05T10:57:00.000+02:002006-12-05T11:28:51.536+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/678116/w.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/797614/w.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Κάνω παιδικές σκέψεις για να ξαποστάσω τις μέρες μου...<br />εκβιάζω τις στιγμές μου με μαγικά κόλπα του κώλου που μόνη μου επινόησα με κίνδυνο να με θεωρήσεις παράλογη..<br />Ίσως και να έχεις δίκιο...<br />Κανείς ποτέ δε μας λέει ποιός είναι ο σωστός τρόπος αντιμετώπισης...μας πέταξαν σε ένα παγοδρόμιο και μας άφησαν να σκαλίζουμε τον πάγο με τα βήματα μας...χαράζουμε συνεχώς νέες πορείες...<br />γλυστράμε πάνω στον πάγο μέχρι τη στιγμή που θα λυώσει και θα βουλιάξουμε αδιαμαρτύρητα...<br />χα! παράλογη γιατί θα ήθελα ο πάγος μου που και που να είναι πιο χρωματιστός...<br />Θεωρείς ότι δεν έχω ζήσει και πολλά και πνίγομαι στα λίγα...<br />πνίγομαι στα ρηχά γιατί έχω μάθει να κολυμπάω χωρίς την υποψία βυθού...η θέα του με τρομάζει...<br />Θεωρείς ότι χαμογελάω γιατί όλα παν καλά...ειρωνεύομαι αυτά που έρχονται με διαθέσεις απειλής..<br />θεωρείς ότι πετάω στα σύννεφα...αφορίστηκα από τη γη όταν ήμουν μικρή...<br />Με θεωρείς γλυκιά...γλυκόπικρη η σκέψη μου<br />Με θεωρείς όμορφη...άσχημοι οι εφιάλτες μου<br /><br />αν σε φέρνω σε δύσκολη θέση σταμάτα να ασχολήσε μαζί μου...<br />δε με νοιάζουν οι θεωρίες σου...(ψέμματα λέω...κάτι με τραβά)<br />έλα βοήθησε με τώρα να ταχτοποιήσω τα σύννεφα δε βλέπεις?<br />άνω κάτω ο ουρανός<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116530905991730542?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1165308815532833172006-12-05T10:53:00.000+02:002006-12-05T10:55:14.716+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/6364/ta.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/749857/ta.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />όταν κλείνουν οι προβολείς και μένω μόνη στη σκηνή...<br />ανάβω εκείνο τον μικρο μπλε που κανείς δε συμπαθεί...αφήνω τις νότες να γκρεμίσουν τους τοίχους που με οχύρωσαν και χαμηλώνω το βλέμμα...<br />νότα...δεξί πόδι μπροστα...<br />νότα...αριστερό πόδι προσπερνά...<br />γλυστράω στo παρκέ και αφήνω τον ιδρώτα να γλυστρίσει πάνω στο κορμί μου..<br />απότομα σταματώ .κοιτώ τις θέσεις...<br />χαμογελώ...κατεβάζω το βλέμμα...<br />απλώνω με νεύρο το χέρι ...<br />κάποιος να με τραβήξει...<br />να χορέψει μαζί μου σε δρόμους που δεν υπάρχουν στο χαρτί...<br />το μαζεύω ...χέρια αγκαλιά..<br />κλείνω τον μικρό μπλέ ..αφήνω τη μουσική ...<br />αύριο πάλι.... <br /><br />άδεια σκηνή και ο sinatra να μουρμουρά...fly me to the moon....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116530881553283317?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1165181662517515092006-12-03T23:34:00.000+02:002006-12-04T00:05:49.670+02:00ψάχνοντας ένα άρθρο στο pc βρήκα μία παλιά μου ιστορία που την αγαπώ ιδιαίτερα...<br />πριν λοιπόν φτιάξουμε νέες ας νανουριστούμε για λίγο με τις παλιές<br /><br />“ρίξε τα ζάρια και ξεκινάμε…”<br />Η πρώτη φράση που άκουσε μόλις άνοιξε τα μάτια της σε έναν κόσμο λιγότερο υγρό και περισσότερο φωτεινό από αυτόν που βρίσκονταν 9 μήνες τώρα…<br />Ήθελα να ρωτήσει τι ξεκινάμε και που πάμε μα κανείς δεν της είχε μάθει ακόμα να μιλάει …Έτσι έσπρωξε τα μικρά κυβάκια και η ζωή της άρχισε να προβάλλεται στον κινηματογράφο των αιώνων …<br />Με τα κεράκια που έσβηναν κάθε χρόνο έσβηνε και η ανάμνηση της πρώτης κίνησης των ζαριών …Το ασσόδυο που είχε φέρει ήταν σα να μην υπήρξε ποτέ …<br />Της έμαθαν πώς να μιλάει και πώς να περπατάει αλλά τα δάκρυα τα έμαθε μόνη της …Και εκεί που όλοι της έδιναν ξαφνικά άρχισαν να της ζητούν …Δεν ήξερε να δίνει , ήξερε όμως να μιλάει και να περπατάει … κανείς δεν ενθουσιάζονταν πια …κανένα από τα παλιά κόλπα δεν έπιανε ….απορούσε γιατί και ταυτοχρόνως προσπαθούσε να δίνει και να ξαναδίνει μέχρι που ξέχασε να παίρνει …<br />Το άλογο στο Α4 και συνεχίζουμε …<br />Ποτέ δεν τα πήγαινε καλά με το σκάκι αλλά πάλι δεν την ένοιαζε , αρκεί που έπαιζε …<br />Ξάφνου , μια μέρα ενώ πήγαινε να προσφέρει νέες ατάκες στους συμπρωταγωνιστές της ανακάλυψε ότι το πηγάδι του μυαλού της είχε στερέψει…’Εψαχνε την ψυχή της και το μόνο που έβρισκε ήταν θλίψη και κούραση..τι ντροπή …Η ταινία έκανε «κοιλιά» και έχανε κοινό …Πού να πάει να βρεί λίγη ψυχή πού να πάει..αφού το ασσόδυο που είχε πρωτορίξει της άφηνε πολύ λίγα περιθώρια για αποδράσεις.. “ανοησίες”<br />Μία στιγμούλα ήρθε και κάθησε στον ώμο της και άρχισε να της μιλά…<br />“΄Είμαι τόσο φτωχή δεν έχω άλλες ατάκες …Το έργο μου δεν έχει αξία ο ουρανός είναι πια …σκοτεινός”<br />“Ο ουρανός είναι σκοτεινός γιατί είναι βράδυ μην είσαι ανόητη..ζήτα και θα πάρεις για να έχεις και να δίνεις..και όταν δίνεις θα αρχίσεις να παίρνεις και μόνη σου…χωρίς να ζητάς…είναι θέμα εμπειρίας!! …”<br />Η στιγμούλα φαίνοταν σοφή ενώ ήταν μόνο κάτι το διαφορετικό και απλό..την αγάπησε όμως και την είχε πάντα μέσα της να της φωνάζει κάθε που ξεχνούσε τις ατάκες της και να της δίνει θάρρος και ψυχή..Μα ακόμα και όταν η στιγμούλα της χάνονταν μέσα στο μεθύσι του ανέμου και την έκανε να πλυμμυρίζει από σκέψεις της μάθαινε να φτιάχνει σχεδίες και την εκτιμούσε γιαυτό …Ήξερε ότι η στιγμούλα κάποτε θα φύγει και θα μείνει μόνη πρωταγωνίστρια σε έναν απλό μονόλογο με λίγα διαλλείματα θορύβου από τις γύρω παραστάσεις αλλά συνέχιζε να χαμογελάει …<br />Άνοιξε τις χούφτες της και βρήκε δύο ζάρια..δεν τα έριξε στην τύχη αυτή τη φορά όμως….<br />Τα γύρισε εκέι που ήθελε και άφησε τις εξάρες της στο τραπέζι…<br />Ρουά ματ είπε και έφυγε χαμογελώντας…<br />.....<br /><br />και εδώ η γιαγιά atg κλείνει το βιβλίο των αναμνήσεων , βήχει από την σκόνη βάζει τα γυαλιά της και σκεφτεται..<br />χμμμ για να δούμε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116518166251751509?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1165156123318770432006-12-03T16:28:00.000+02:002006-12-03T16:28:43.720+02:0080 χιλιόμετρα χ 2 ...<br />20 ώρες απουσίας...<br />η μουσική τέρμα...<br />οι φίλοι για πάντα...<br />και το παράθυρο μισάνοιχτο για να φεύγουν οι σκέψεις...<br /><br /><strong>"στρατιώτης atg ευπειθώς αναφέρω μυαλό πλέον καθαρό"<br />"ok soldier let's make <strong>new</strong> stories now"</strong><br /><br />υγ. συνίσταται προσοχή στη διαδρομή Θεσσαλονίκη-Σέρρες κάποιος άφησε τα αδιέξοδα του και έφυγε΄;)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116515612331877043?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1164965112929663462006-12-01T11:25:00.000+02:002006-12-01T11:32:45.153+02:00The Sunday Drivers - On My Mind Lyrics<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/18139/sunday%20drivers.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/647025/sunday%20drivers.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br />On my mind, on my mind, on my mind, on my mind<br />There's a<br />thing that I can't explain<br />So I'm quiet, yes<br />I'm quiet, very quiet, really quiet<br />Most of my time<br />People talk to people Go and make them<br />shush,Can you stand them talking Superficial<br />guff?Our communication Is going down a lot But<br />it is really not my fault You spoil it when you<br />talk<br />Talking of life I'm not too keen,<br />Sometimes I face it<br /> sometimes I cry<br />On my mind, on<br />my mind, on my mind, on my mind<br />There's a thing that I can't explain<br />So I'm quiet, yes I'm quiet,<br />very quiet, really quiet Most of my time You say I<br />was a good friend,And I have gone downhill,Honestly, I<br />don't know If you were so to me<br />Can you understand me?Can you hear me shout?If you don't<br />understand me Leave me in my cloud<br />Talking of life<br />I'm not too keen,Sometimes I face it sometimes I<br />hideOn my mind, on my mind, on my mind, on my<br />mindThere's a thing that I can't explainSo<br />I'm quiet, yes I'm quiet, very quiet, really<br />quiet Most of my time<br /> <br />το τελευταίο διάστημα όταν το ακούω τρελλαίνομαι... (με την καλή έννοια πάντα ) :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116496511292966346?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1164924994794246582006-12-01T00:16:00.000+02:002006-12-01T00:22:24.570+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/361585/h.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/83014/h.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br />καφέ ρούχα , τακούνι , σγουρά μαλλιά , προβληματισμένο βλέμμα...φθινόπωρο<br /><br />μαύρα ρούχα , flat μπότες , ίσια μαλλιά , υγρό βλέμμα...χειμώνας<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116492499479424658?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1164822510290877272006-11-29T19:48:00.000+02:002006-11-29T20:09:39.213+02:00Στα νοσοκομεία η θέα των αρρώστων δε με στεναχωρεί..Χαμογελάω σε όλους και ας μη μιλήσουμε καν ποτέ... είναι ασθενής και αυτό μου φτάνει..Όσο μεγάλος και όσο θυμωμένος και αν φαίνεται...είναι μικρό παιδί... έχει την ανάγκη φροντίδας..<br /><br />Είναι όμως 2 στιγμές που δε μπορώ να τις αντέξω...<br /><br /> Όταν μια οικογένεια μαθαίνει το Τέλος...<br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/36859/spasm.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/553345/spasm.jpg" border="0" alt="" /></a><br />Σταμάτημα του χρόνου ... <br />σπασμός ... θεατής ... ξεραμένα χείλη ...χαμηλωμένα μάτια...ανυπάκουα αυτιά...ένα χάδι...σπασμός...βήματα...<br /> <br /> Η προσευχή στο Παρεκκλήσι του νοσοκομείου...<br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/801692/agony.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/45172/agony.jpg" border="0" alt="" /></a><br />Μια έκκληση βοήθειας προς ό,τι μπορεί να υπάρχει και μας ορίζει...<br />η ολοκληρωτική συσπείρωση όλων των κυττάρων σε δυο ενωμένα χέρια...από τις πιο αληθινές στιγμές...από τα πιο αγνά δάκρυα...ιερή προσύλωση ...<br /><br />βήματα...ησυχία...ελπίδα...ησυχία...υγρασία...βήματα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116482251029087727?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1164736602573543702006-11-28T19:56:00.000+02:002006-11-28T20:26:19.250+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/536/3700/1600/llol.0.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/536/3700/320/llol.0.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />είναι το σκοτεινό μισό που τόσο καιρό διαβάζεις...<br /><br />αυτό που λυώνει πάνω στης σελίδας το λευκό ..<br />απλώνεται <br />αφήνει τρύπες κενά <br />(να ανασάνουν οι λέξεις-σπουδαγμένες πλέον λέξεις διδαγμένες από λάθη...)<br />αγχώνεται<br />φυσάει με ύφος τον καπνό...<br />και μετά μιλά<br /><br />μελάνι γίνεται και γράφει <br />αυτά που αυτά που σαν ακουστούν<br />ήχοι δυσφορίας θα γίνουν θα χαθούν...<br /><br /><br />χειραγωγεί το χαμόγελο υπαγορεύει τη θλίψη.<br /><br />στο πλήθος χάνεται-λευκή στιγμή <br /><br /><br />(σα σκιά κάθε βήμα ακολουθεί ...)<br /><br />να το πάλι-ηχηρή σιωπή ... <br /><br />σκοτεινό μισό που φως ποθεί<br /><br /> βάσανο της καρδιάς και του μυαλού<br /> καραβάκι για ταξίδια στην άκρη του γυαλού<br /><br />σκοτεινό κι'όμως κάνει <br />το άλλο μισό πιο αληθινό <br />...σαν όνειρο παιδιού<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116473660257354370?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1164548897222768952006-11-26T15:48:00.000+02:002006-11-26T15:50:50.103+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/949433/heh.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/400/477971/heh.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />heh!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116454889722276895?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1164366440476098212006-11-24T13:07:00.000+02:002006-11-24T13:23:51.766+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/500021/drops.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/569732/drops.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />απο τα πιο μαγικά ίσως φαινόμενα...<br />στάσου και σκέψου το για λίγο ...<br />μια σταγόνα τρέχει με μανία στο άγνωστο ...δε φαίνεται να είναι και κάτι σπουδαίο όμως μη την υποτιμάς...<br />η μικρή μας σταγόνα μπορεί να γίνει ωκεανός και να σε πνίξεί...<br />μια σταγόνα είναι ένας πιθανός ωκεανός...<br />σωστά σκέφτεσαι δε γίνονται όλες οι σταγόνες ωκεανοί...<br />κάποιες γίνονται λάσπη...ταξιδεύουν αιχμάλωτοι στα πολυπερπατημένα μας παππούτσια ή στις λερωμένες ρόδες του αυτοκινήτου..<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/1600/320145/mel.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/536/3700/320/21353/mel.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />κάποιες πάλι προτιμούν να ζωγραφίσουν μικρά σχεδιάκια στο τζάμι..να γίνουν πρόχειρο παιχνίδι για τα παιδικά μάτια...<br />κάποιες είναι σιωπηλές απλά περιμένουν να αγκιστρωθούν στη σκέψη κάποιου και να κινήσουν το μολύβι του...<br />άλλες νανουρίζουν το χρόνο με το ρυθμό που δίνουν...<br />κάποιες σταγόνες όμως γίνονται ωκεανός...<br />μια μυστική συνουσία που μόνο αυτές γνωρίζουν ..δε χάνονται..και ας νομίζεις αυτό... αλλάζουν απλα υπόσταση...γίνονται το ίδιο το μεγαλείο...<br /><br />όλες οι στιγμές είναι σταγόνες στο χρόνο...<br />κάποιες όμως γίνονται ωκεανός<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116436644047609821?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1164101785836652602006-11-21T11:36:00.000+02:002006-11-21T11:51:33.960+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/536/3700/1600/lolll.0.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/536/3700/320/lolll.0.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Κύριε Υπουργέ, <br /><br />οι δρόμοι πρέπει να φτιάχνονται προσεχτικά..<br />από καλά υλικά..να είναι ανθεκτικοί...σε λόγια και σε σκέψεις...<br />κάθε βήμα , κάθε ανθρώπου είναι τόσο βαρύ...<br /><br />Οι δρόμοι πρέπει να είναι καλά φωτισμένοι Κύριε Υπουργέ,<br />η ματιά μας κινηματογραφικός φακός που φωτογραφίζει κύματα προβληματισμού και χαράς<br /><br />οι δρόμοι πρέπει να είναι καθαροί Κύριε Υπουργέ , <br />για να μπορεί η κάθε ψυχή-σαλιγκάρι να αφήνει το αποτύπωμά της...<br /><br />οι δρόμοι πρέπει να έχουν δέντρα Κύριε Υπουργέ , <br />για να βρίσκουν τα δάκρυα σκοπό...να ποτίζουν αναμνήσεις λουλούδια<br /><br />και ας έχουν στροφές έχουμε συνηθίσει ,<br />κάθε μέρα είναι διαφορετική άλλωστε...<br />ας έχουν κίνηση ..δεν τη βλέπουμε,<br />γύρω μας όλοι και εμείς κανείς..<br />να ψάχνουμε το πρόσωπο αυτού που μας πλήγωσε <br />να κρυβόμαστε από το πρόσωπο αυτού που πληγώσαμε<br />να ζητάμε τη λύση σε όλα τα ερωτήματα...<br /><br />μη με παρεξηγείτε Κύριε Υπουργέ <br />ένας απλός πολίτης στην παιχνιδούπολη σας είμαι <br />Ευχαριστώ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116410178583665260?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1164099341349908232006-11-21T10:55:00.000+02:002006-11-21T10:57:40.923+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/536/3700/1600/lol.0.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/536/3700/320/lol.0.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />...οικονομία στα αισθήματα <br />ας μη τα πουλάμε για τρύπιες λέξεις...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116409934134990823?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1163971490808877632006-11-19T23:24:00.000+02:002006-11-19T23:24:50.850+02:00Στις καθημερινές σου αναζητήσεις που και που συναντας πρόσωπα αξιόλογα που μια και μόνο φράση τους σου φτάνει για να έχεις οδηγό στις δύσκολες στιγμές.<br /><br /> Μαράκι ποτέ δεν ξέχασα τα παρακάτω<br /><br />"γερά τα ποδαράκια στη γη<br /> ίσια το κορμάκι<br /> ψηλά το κεφαλάκι<br /> και μόνο μπροστά"<br /><br />...μόνο μπροστά ε? χμμμ τι δύσκολο αλήθεια<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116397149080887763?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1163875744706620632006-11-18T20:49:00.000+02:002006-11-18T20:56:47.613+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/536/3700/1600/CA2VCXQR.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/536/3700/320/CA2VCXQR.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Ποτέ δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με την κουζίνα..<br />σήμερα αποφάσισα να κάνω μηλόπιττα...δεν είναι ότι ήθελα να φάω κάτι γλυκό ...δεν ήξερα τι είναι ...είχα απλά την ανάγκη νά κάνω μηλόπιττα...<br />...<br />το σπίτι μυρίζει καραμέλα και μήλο ... δοκίμασα και λίγη από την ωμή ζύμη με τη μαμά στο μυαλό να φωνάζει μη τη φας όλη δε θα φτάσει...<br />...<br />και ξαφνικά βρίσκομαι στο νησί..στο σπίτι με τους κανόνες και το γεμάτο ψυγείο...<br />όλα είναι πιο απλά...<br />...<br />και τώρα ξέρω..απλά ήθελα ένα ταξίδι στο χρόνο..να "μυρίσει" το σπίτι ασφάλεια και σιγουριά και ας έχω καταλάβει΄πλέον ότι όλο αυτό το τότε ήταν...<br /> ψευδαισθήσεις....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116387574470662063?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1163790617460935862006-11-17T21:10:00.000+02:002006-11-17T21:10:17.753+02:00Δε χωράει τίποτα σε αυτά τα λόγια..<br />λόγια που δε συνοδευτηκάν ποτέ από σκέψεις..<br />Μια (α)πορία συναισθημάτων που δε βρήκε ποτέ την άκρη..<br />λόγια που δεν ειπώθηκαν ποτέ και όμως ακούστηκαν τόσο καθαρά σ'αυτό τ' αποχαιρετιστήριο φιλί που πόνεσε τόσο..<br />ένα φιλί αναμνήσεων που μούσκεψε σε χάρτινο καράβι..μούσκεψε και βούλιαξε..<br />άλλο ένα ναυάγιο...<br />αυτή τη φορά δικό μου...<br />συγνώμη αγάπη μου...<br />ποσές φορές...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116379061746093586?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-33666525.post-1163503157090223672006-11-14T13:19:00.000+02:002006-11-14T13:20:44.136+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/536/3700/1600/DSC_2085%20Moon%20m.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/536/3700/320/DSC_2085%20Moon%20m.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />"There is no dark side of the moon really. Matter of fact it's all dark." <br />Eclipse-Dark side of the moon-Pink Floyd<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/33666525-116350315709022367?l=80g-stories.blogspot.com' alt='' /></div>atghttp://www.blogger.com/profile/09723603679449027200noreply@blogger.com11